بررسي انتقادي يك نقد دربارۀ سمانتيك نظام تابع‌ارزشي آيا نتيجۀ استدلال مي‌تواند مستقل از مقدمه‌ها باشد؟

در منطق كلاسيك، استدلال معتبر است اگر و تنها اگر استدلال فاقد سطر نمونه خلاف باشد، فرقي نمي‌كند نتيجه مستقل از مقدمه‌ها باشد يا نباشد. بر اساس اين تعريف، استدلال‌هاي‌ و  معتبر ارزيابي مي‌شوند. شهود طبيعي اما اعتبار اين دو استدلال را تاييد نمي‌كند. نويسنده در كتاب طرحي نو از اصول و مباني منطق (۱۴۰۱) با افزودن دو شرط جديد، تعريفي نو از اعتبار استدلال ارائه كرده‌است كه راه‌هاي اثبات اعتبار اين دو استدلال‌ را مسدود مي‌كند. اين تعريف مستلزم تجديد نظر در ارزيابي برخي استدلال‌ها، تعريف قاعدۀ جانشيني، تعريف صدق منطقي همتاي استنتاج، شيوۀ تعيين اعتبار و عدم اعتبار استدلال، فرآيند اثبات بهنجاري و تماميت منطق كلاسيك است كه به تأسيس نظريۀ نظام تابع‌ارزشي منطق پايۀ گزاره‌ها انجاميده‌است. اسدالله فلاحي در مقالۀ «سمانتيك تابع‌ارزشي حاج‌حسيني» كه در مجلۀ فلسفه و كلام اسلامي، ۱۴۰۲، دورۀ ۵۶، شمارۀ اول منتشر شده‌است، بي‌آنكه موضع خود را در قبال استدلال‌هاي فوق مشخص نمايد، با طرح انتقادات پراكنده، اين نظريه را نقد نموده‌است. در اين مقاله اين نقدها را در چهار گروه «ابهام در برخي مفاهيم سمانتيك نظام تابع‌ارزشي»، «اعتبار، صدق‌نگهداري و مدل»، «پيامدهاي تعريف اعتبار و عدم اعتبار استدلال»و «فراقضاياي بهنجاري و تماميت» بررسي مي‌كنيم و نشان مي‌دهيم به جز يك نقد كه مستلزم اصلاح يك خطاي سهوي است و هيچ آسيبي به اصل نظريه نمي‌زند، ساير نقدها ناشي از كاربرد شگردهاي مغالطي، اتهام‌هاي خودساخته، عدول از برخي الزامات نقد، صورت‌بندي نادرست از تعريف استدلال معتبر و عدم توجه به برخي پيامدهاي شروط جديد تعريف اعتبار استدلال است.