بررسي مقايسه‌اي مـؤلفه‌هاي هوش هيجاني در دانش‌آمـوزان دبيرستاني داراي اختلال بينايي، اختلال شنوايي، تيزهوش و عادي

زمينه و هدف: هوش هيجاني توانايي است كه پيامدهاي مثبت بسياري را براي فرد به‌همراه‌ داشته و بررسي و ارزيابي آن در دانش‌آموزان بسيار حائز اهميت است. پژوهش حاضر به‌منظور مقايسهٔ مؤلفه‌هاي هوش هيجاني در دانش‌آمـوزان دبيرستاني داراي اختلال بينايي، اختلال شنوايي، تيزهوش و عادي انجام گرفت. روش‌بررسي: در اين پژوهش علي‌مقايسه‌اي، جامعهٔ آماري را تمامي دانش‌آموزان دبيرستاني دختر و پسر با اختلال بينايي، اختلال شنوايي، تيزهوش و عادي در شهر اصفهان تشكيل دادند. نمونهٔ پژوهش شامل ۱۲۰ دانش‌آموز بود كه به‌صورت دردسترس انتخاب شدند. پرسشنامهٔ هوش هيجاني بارآن به‌عنوان ابزار جمع‌آوري داده‌ها به‌شكل انفرادي و در محل مدارس توسط آن‌ها تكميل شد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از تحليل واريانس چندمتغيري (MANOVA) و آزمون تعقيبي LSD استفاده شد. يافته‌ها: بين متغيرهاي حل مسئله (۰٫۰۰۱˂p)، شـادمـاني (۰٫۰۰۱˂p)، استقلال (۰٫۰۰۱˂p)، خودشكوفايي (۰٫۰۰۳=p)، خودآگاهي هيجاني (۰٫۰۰۴=p)، واقع‌گرايي (۰٫۰۴۴=p)، خوش‌بيني (۰٫۰۰۳=p)، انعطاف‌پـذيـري (۰٫۰۰۳=p)، مسئوليت‌پذيري (۰٫۰۰۱˂p) و همدلي (۰٫۰۳۰=p) در بين چهار گروه دانش‌آموز تفاوت معنا‌داري وجود داشت. همچنين، بين متغيرهاي تحمل فشار رواني (۰٫۳۶۲=p)، روابط بين‌فردي (۰٫۱۰۵=p)، عزت‌نفس (۰٫۵۴۸=p)، كنترل تكانش (۰٫۱۵۶=p) و خودابرازي (۰٫۰۷۳=p) در بين گروه‌ها تفاوت معنا‌داري مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: براساس نتايج پژوهش حاضر، مي‌توان با تدارك برنامه‌هاي آموزشي براي افزايش هوش هيجاني و به‌دنبال آن، كاهش مشكل‌هاي عاطفي‌رواني‌اجتماعي اين گروه‌ها پيشگيري كرد.