اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و نشخوار فكري در بيماران با درد غيرقلبي قفسه‌سينه

زمينه و هدف: علل متنوعي مي‌تواند موجب بروز درد قفسه سينه شود؛ كه معمولاً علل رواني كمتر مورد توجه قرار مي‌گيرند، از اين رو واجد اهميت بيشتري در تشخيص و درمان هستند؛ بنابراين پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر انعطاف‌پذيري رواني و نشخوار فكري در بيماران با درد غيرقلبي قفسه‌سينه انجام شد. روش بررسي: اين پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي به صورت پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري دو ماه بعد با گروه كنترل بود. نمونه پژوهش به صورت در دسترس و شامل تعداد ۴۰ بيمار مراجعه كننده به يكي از بيمارستان‌هاي شهر تهران بود كه پس از ورود به طرح، به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. آزمودني‌ها به دو پرسشنامه انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و نشخوار فكري (هوكسما و مارو) پاسخ دادند. گروه آزمايش تحت ۸ جلسه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد قرار گرفتند. سپس نتايج با آزمون‌هاي آماري تي دو گروه مستقل، تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ بررسي شد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه پس از مداخله، ميانگين نمرات مقياس نشخوار فكري كاهش (۰٫۰۰۱ p) و انعطاف‌پذيري روان‌شناختي در گروه درماني افزايش داشت (۰٫۰۰۱ p). اين برتري در پيگيري دو ماه بعد نيز حفظ شده بود (۰٫۰۰۱ p). نتيجه‌گيري: آموزش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و نشخوار فكري در بيماران با درد غيرقلبي قفسه سينه كه دچار ناتواني‌هاي جسمي شده‌اند، مؤثر است و نيز نتايج درمان پايدار مي‌باشد. بنابراين تشخيص و درمان مناسب موجب ايجاد نتايج مطلوب و رضايتمندي در بيمار مي‌گردد.