بررسي تجربي اثر پارامترهاي ماشينكاري بر كيفيت سطح در تراشكاري كامپوزيت پايه آلومينيوم تقويت شده با ذرات Mg2Si

مواد كامپوزيتي با پايه آلومينيوم به دليل خواص مهندسي برجسته‌اي كه دارند، جايگاه مهمي در صنايع مختلف پيدا كرده‌اند، به خصوص كامپوزيت‌هاي آلومينيومي كه با مواد سخت مانند ذرات سليسيد منيزيم تقويت شده‌اند. اين مقاله به بررسي تأثير پارامترهاي ماشينكاري مانند سرعت دوراني، عمق برش، نرخ پيشروي و روانكاري بر كيفيت سطح در فرايند تراشكاري كامپوزيت Al-Mg2Si پرداخته است. طراحي آزمايشات بر اساس روش تاگوچي انجام شده و شامل شانزده آزمايش در دو نوع شرايط ماشينكاري، خشك و مرطوب، بوده است. كيفيت سطح با استفاده از دستگاه زبري‌سنج اندازه‌گيري شده و سپس با استفاده از نرم‌افزار ميني تب، تحليل واريانس و نسبت SN براي مقايسه شرايط ماشينكاري و تأثير هر يك از پارامترهاي ورودي بر كيفيت سطح كامپوزيت بررسي شده است و در انتها مدل رگرسيوني براي آن برازش شده است. نتايج تحليل واريانس نشان داده كه نرخ پيشروي و عمق برش به ترتيب بيشترين تأثير را بر كيفيت سطح دارند و داراي آستانه بهينه‌اي هستند. همچنين، نتيجه گرفته شده كه در پارامترهاي ماشينكاري بهبود يافته، استفاده از سيال برشي براي رسيدن به كيفيت سطح ضرورت ندارد و فقط بر بهبود آن در اهداف ايده‌آل اثر گذار است.