چگونگي تشخيص معجزه از ديگر امور خارق العاده براي بشر عادي

معجزه، مهم‌ترين و مشهورترين راه تشخيص همگاني شناخت پيامبران به شمار مي‌رود؛ در عين حال، راه تشخيص آن براي بشر عادي و غيرمعصوم چنان مي‌تواند چالش‌برانگيز باشد كه اصل آن را زير سوال ببرد. از آنجا كه متكلمان در تعريف معجزه بر ويژگي «نقض‌ناپذيري» تأكيد مي‌كنند، اين مسئله مطرح است كه چون علم بشر به آينده محدود است، او نمي‌تواند تشخيص دهد كه آيا در آينده ادعاي نقض‌ناپذيري معجزه از سوي پيامبر نقض مي‌شود يا نه؛ ازاين‌رو، نمي‌تواند به معجزه بودن كار خارق العادۀ مدعي پيامبري يقين پيدا كند. رسالت نويسنده در اين مقاله، پاسخ به اين پرسش با روش تحليلي ـ انتقادي است. بر اساس مهم‌ترين يافته‌هاي اين پژوهش، هرچند معجزه بايد براي اثبات خود، روشن و بيّن باشد، بشر عادي مي‌تواند با بررسي پيشينۀ مدعي پيامبري و نيز بررسي ادعاهاي وي و عرضۀ آن‌ها بر عقل و فطرت و با ملاحظۀ حكمت الهي به معجزه ‌بودن كار مدعي پيامبري پي ببرد.