تبيين تأثير رضايت شغلي بر مسئوليت پذيري و تعهد سازماني با متغير ميانجي شايستگي حرفه اي كاركنان

زمينه و هدف: در عصر حاضر، پويايي سازمان منوط به استفاده بهينه از سرمايه‌هاي انساني مي‌باشد كه به عوامل مختلف ازجمله داشتن كاركناني خشنود؛ برخوردار از تعهد سازماني و رضايت‌شغلي بستگي دارد. اين موضوع باعث مي‌شود تا كاركنان در محيطي پويا براي كارايي بيشتر سازمان گام برداشته و جهت رشد شايستگي‌حرفه اي خويش تلاش نمايند. بر همين اساس هدف پژوهش؛ تبيين تأثير رضايت‌شغلي بر مسئوليت‌پذيري و تعهد سازماني با متغير ميانجي‌شايستگي‌حرفه‌اي كاركنان شركت‌پتروشيمي جم مي-باشد.روش: اين پژوهش؛ كاربردي و از نظر نوع؛ توصيفي- پيمايشي است. جامعه آماري؛ كليه كاركنان شركت‌پتروشيمي جم به تعداد3500 نفر كه با روش نمونه‏گيري‌تصادفي‌ساده و براساس فرمول كوكران346 نفر نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش؛ پرسشنامه‌هاي رضايت‌شغلي فيلدورث(1951)، مسئوليت‌پذيري كاركنان؛ گلن و نلسون(1998) و شايستگي حرفه‌اي مطهري‌نژاد و جهانگرد (1397) كه جهت تحليل از مدل‌سازي معادلات‌ساختاري و تحليل مسير به كمك نرم افزار Lisrel استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان‌دهنده تأثير ميانجي شايستگي‌هاي‌حرفه‌اي در رابطه رضايت‌شغلي با تعهدسازماني(0.42) و مسئوليت پذيري‌كاركنان(0.43) بود. اثر مستقيم رضايت‌شغلي بر شايستگي‌حرفه‌اي كاركنان(0.69)، تعهدسازماني(0.72) و مسئوليت‌پذيري كاركنان(0.52) و اثر مستقيم شايستگي‌حرفه‌اي بر تعهدسازماني(0.61) و مسئوليت‌پذيري كاركنان(0.63) نيز تاييد شدند. نتايج: با توجه به نتايج پژوهش، برخورداري كاركنان از رضايت‌شغلي مي‌تواند در مسئوليت‌پذيري و تعهد سازماني آنها مؤثر واقع شده و بدين ترتيب سطح بهره‌وري آنان در سازمان افزايش يابد. برخورداري از شايستگي‌حرفه‌اي؛ كاركنان را قادر مي‌سازد در سطحي بالاتر از حد متوسط به انجام مسئوليت بپردازند. مديران مي‌توانند با طراحي و تدارك برنامه‌هاي متنوع جهت رشد شايستگي‌هاي حرفه‌اي و مسئوليت‌پذيري كاركنان تلاش نموده و تعهد سازماني و رضايت‌شغلي آنها را افزايش دهند.