مقايسه اثربخشي درمان شناختي مبتني بر ذهن‌آگاهي و درمان هيجان‌مدار به شيوه گروهي در كاهش اجتناب تجربه‌اي در بيماران مبتلا به زخم معده

زمينه و هدف: زخم معده به عنوان يك اختلال روان‌تني، ارتباط نزديكي با مكانيسم‌هاي اجتنابي و استرس دارد. اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي درمان شناختي مبتني بر ذهن‌آگاهي (MBCT) و درمان هيجان‌مدار (EMT) به شيوه گروهي در كاهش اجتناب تجربه‌اي در بيماران مبتلا به زخم معده انجام شد.روش‌ها: پژوهش حاضر با روش نيمه تجربي و طرح پيش آزمون-پس‌آزمون-پيگيري همراه با گروه كنترل و با مشاركت 45 نفر از بيماران مراجعه‌كننده به كلينيك‌هاي تخصصي و فوق تخصصي شهر مشهد در سال 1401 انجام شد. 45 بيمار مبتلا به زخم معده به‌صورت تصادفي ساده در 3 گروه 15 نفري، كنترل، MBCT و EMT تخصيص يافتند. هر دو گروه مداخله، 8 جلسه 90 دقيقه‌اي درمان گروهي را دريافت كردند و گروه كنترل در بازه‌ زماني مطالعه مداخله‌اي دريافت نكرد. ابزار اصلي جمع‌آوري داده‌ها، پرسشنامه اجتناب تجربه‌اي بود كه در سه نوبت (پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري) توسط بيماران تكميل شد. داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس اندازه‌گيري‌هاي مكرر تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: هر دو مداخله MBCT و EMT به شيوه گروهي در كاهش اجتناب تجربه‌اي در بيماران مبتلا به زخم معده موثر بودند (0/001 P)، با اين حال، تفاوت معناداري بين اثربخشي دو روش درماني مشاهده نشد (0/1=P).نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين پژوهش حاكي از آن است كه هر دو درمان MBCT و EMT مي‌توانند به طور موثر در كاهش اجتناب تجربه‌اي و بهبود وضعيت بيماران مبتلا به زخم معده مفيد باشند.