پژوهشي فقهي در تكثير نسل و نسبت آن با تحكيم خانواده

فرزندآوري و نقش آن در تحكيم خانواده يكي از مسائل مهم در جوامع اسلامي است. فقها و انديشمندان اسلامي در مورد تكثير نسل نظرات مختلفي ارائه كرده‌اند و هركدام سعي دارند بااستفاده از ادله فقهي، نظر خود را اثبات و آثار آن در نظام خانواده را پياده كنند. پژوهش حاضر به‌روش تحليلي-اسنادي و باهدف نقش فرزندآوري و تكثير نسل بر تحكيم خانواده با تكيه بر آراي فقها درباره جمعيت و نقد آراء اين حوزه انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد كه ازبين آراي انديشمندان اسلامي درباره جمعيت، نظريه تكثير نسل و فرزندآوري، مطلوب شرع در شرايط عادي و وجوب بالكفايه در مواقع ضروري است. ديدگاه‌‌هاي فقهي ديگر درباره جمعيت، بدون توجه به ادله فقهي-قرآني-روايي وآثار تكثير نسل بر تحكيم نظام خانواده تفسير شده است.