رابطه تنظيم شناختي هيجان و صميميت زناشويي باكيفيت زندگي در زنان مبتلا به سرطان پستان

هدف: هدف از مطالعه حاضر تعيين رابطه تنظيم شناختي هيجان و صميميت زناشويي باكيفيت زندگي زنان مبتلا به سرطان پستان بود. روش: طرح پژوهشي حاضر از نوع همبستگي است. جامعه آماري بيماران زن مبتلا به سرطان پستان مرحله ۱ و ۲ مراجعه‌كننده به بيمارستان امام خميني (ره) شهر تهران در سال ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲بودند كه ۱۵۱ نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. آزمودني‌ها پرسشنامه‌هاي تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي (۲۰۰۶)، نيازهاي صميميت زناشويي باگاروزي (۱۹۹۷) و كيفيت زندگي در مبتلايان به سرطان پستان اسپرانگرز (۱۹۹۶) را تكميل كردند. تحليل داده‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاكي از رابطه مثبت معنادار راهبردهاي سازگارانه تنظيم شناختي هيجان باكيفيت زندگي و رابطه منفي معنادار راهبردهاي ناسازگارانه باكيفيت زندگي بود (۰۵/۰p ). رابطه مؤلفه‌هاي صميميت زناشويي باكيفيت زندگي مثبت معنادار بود (۰۵/۰p ). نتايج رگرسيون چندگانه نشان داد دو متغير راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان و صميميت زناشويي كيفيت زندگي را پيش‌بيني كردند (۰۰۱/۰p ).  نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان ‌مي‌دهند افرادي كه راهبردهاي تنظيم هيجان بهتري دارند كيفيت زندگي بالاتري را تجربه مي‌كنند. به‌علاوه زماني كه صميميت زناشويي در ابعاد عقلاني، جنسي و معنوي هرگاه افزايش پيدا مي‌كند، مي‌تواند بر كيفيت زندگي تاثيرگذار باشد. بنابر اين مداخلات مبتني بر تنظيم هيجان و زوج درماني متمركز بر افزايش صميمت و همچنين گروه درماني با گروه همتايان براي مديريت هيجانات توصيه مي شود.