ارزيابي هيبريدهاي چغندرقند براي مقاومت دوگانه به بيماري ‌هاي ريزومانيا و پوسيدگي ريزوكتونيايي ريشه

در اين تحقيق بذور 12 هيبريد چغندر قند به‌همراه چهار ژنوتيپ شاهد در شرايط ميكروپلات كاشته شدند. پس از ارزيابي ريشه‌ها در مقابل Rhizoctonia solani AG 2-2 شش ژنوتيپ كه داراي كمترين ميزان آلودگي قارچي بودند، انتخاب و واكنش آن‌ها نسبت به‌بيماري ويروسي ريزومانيا آزمايش شد. پس از بررسي ده نمونه خاك از مزارع استان كرمانشاه و ميكروپلات‌هاي واقع در ايستگاه تحقيقاتي ماهيدشت آلودگي ميكروپلات هاي محل آزمايش به ريزومانيا بر اساس روش هاي سرولوژيكي و مولكولي تأييد شد. بذور شش ژنوتيپ انتخابي داخل خاك سترون كاشته شده و گياهچه‌ها در مرحله چهار برگي به‌داخل ميكروپلات منتقل شدند. ريشه ها پس از برداشت از نظر آلودگي به BNYVV با استفاده از روش الايزا ارزيابي و بر اساس آزمون مقايسه اي دانكن در سه گروه قرار گرفتند. در مجموع با توجه به مقاومت مطلوب ژنوتيپ هيبريد (7112*SB36)* S1-92309 نسبت به‌هر دو بيماري، استفاده از والدين اين هيبريد براي ادامه آزمايش هاي اصلاحي پيشنهاد مي شوند.