خوانش جامعه‌شناختي رمان شرفه العار با تكيه بر سرمايه و منش كنشگران اجتماعي در ميدان توليد فرهنگي

رمان شرفه العار، روايتگر زندگي شخصيّت هايي با سرمايه ها و استعدادهاي ذاتي و اكتسابي متفاوت است كه در ميدان مشترك توليد فرهنگي بر اساس خصلت و سرمايه اي كه در اختيار دارند، در كنار هم يا در نفطۀ مقابل هم، به رقابت و ايفاي نقش مي‌پردازند تا در فضاي اجتماعي به منزلتي نمادين دست يابند. روش انجام اين پژوهش به‌صورت توصيفي-تحليلي، با تكيه بر مفاهيم جامعه شناختي بورديو است. نتايج اين پژوهش حاكي از اين است كه شخصيّت هاي رمان شرفه العار از حيث مالكيّت سرمايۀ فرهنگي و اقتصادي ضعيف هستند و تنها منار است كه از تحصيلات دانشگاهي، مطالعه و حضور در اماكن فرهنگي از سرمايۀ فرهنگي نسبتاً مناسبي برخوردار است و اين سرمايه را با اشتغال، به سرمايۀ اقتصادي زيادي تبديل مي كند؛ امّا در بازتوليد سرمايۀ اجتماعي و سرمايۀ نمادينِ شهرت، با بحران داغ ننگ روبه‌رو مي شود. گفتمان كژآئين از نظر مالكيّت بر سرمايۀ اجتماعي و نمادين، به‌شدّت غني است؛ به طوري كه امين و سالم در اكثر كنش هاي خويش، نگران قضاوت‌شدن از سوي اطرافيان و همسايگان هستند و با بازتوليد سرمايه هاي منفي بي اعتمادي، خيانت و خشونت و بر اساس قاعدۀ مشروعيّت «قتل براي دفاع از حيثيّت»، در مسير سير صعودي منار (قهرمان زن) قرار مي گيرند و او را از ميدان حذف مي‌كنند تا سرمايه به نفع امين و عمو سالم، نمايندگان گفتمان كژآيين، به دستاورد معنوي «حيثيّت و غيرت» تبديل شود.