ارائۀ الگويي براي حكمروايي شهري مبتني بر مشاركت شهروندان

مشاركت شهروندان در مديريت شهري و استفاده از فرايندهاي دموكراتيك در اين راستا، اهميت روزافزوني يافته‌ و مدل‌هاي گوناگوني براي عملياتي‌كردن مشاركت شهروندي توسعه داده شده است. در همين راستا، هدف از پژوهش حاضر ارائۀ الگوي حكمروايي شهري مبتني بر مشاركت شهروندان بود. اين پژوهش كيفي، تفسيري مقطعي و كاربردي است. جامعۀ آماري را كليۀ مديران شهرداري و سمن‌هاي فعال شهر اصفهان و استادان دانشگاه در حوزۀ برنامه‌ريزي شهري تشكيل مي‌دهند. پانزده خبره از اين جامعۀ آماري به شيوۀ گلوله‌برفي انتخاب شدند. داده‌ها به روش كيفي و استفاده از مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته جمع‌آوري و با بهره‌برداري از راهبرد تحليل مضمون، به شيوۀ استقرايي تحليل شد. مضامين به شيوۀ نظام‌مند و بر‌اساس روندي معين، به مضامين پايه (55)،‌ سازمان‌دهنده (15) و‌ فراگير (5) شبكه‌سازي شدند. نتايج بررسي روايي الگوي تدوين‌شده نشان داد درصد توافق به‌ دست ‌آمده برابر با 80درصد و نشان‌دهندۀ روايي پذيرفتني (بالاتر از 60درصد) است. همچنين نتايج فازي‌سازي ديدگاه پانل متخصصان، دربارۀ پايايي و ارزش هريك از مضامين در مدل مشاركتي، نشان داد كه تمامي مضمون‌ها، توانسته‌اند اجماع پانل متخصصان را كسب كنند. درنهايت يك مدل حلزوني - فراكتالي براي درجه‌هاي مختلف مشاركت شهروندي در حكمروايي شهري ارائه شد كه به ترتيب شامل شهروند، شهربان، شهرانديش، شهريار و شهردار است.