استخراج كيتين و توليد كيتوزان از پوست ميگو با كمك پرتو الكتروني

در اين مطالعه، تأثير پرتودهي الكتروني پوست ميگو، زمان، غلظت اسيد كلريدريك و غلظت هيدروكسيد سديم بر فرآيند استخراج كيتين و توليد كيتوزان بررسي شد. ويژگي‌هاي محصولات با آزمون‌هاي طيف‌سنجي فروسرخ، پراش پرتو ايكس، گرماسنجي وزني، گرانروي‌سنجي، قدرت جذب آب و چربي و خواص ضد ميكروبي ارزيابي شد. ميزان و سرعت حذف مواد معدني و پروتئين با افزايش غلظت اسيد و باز تا حدي افزايش يافت و سپس ثابت شد. معدني زدايي با اسيد كلريدريك 0.5 مولار در زمان 6 ساعت و پروتئين‌زدايي با سود 1 مولار در دماي 65 درجه سلسيوس به مدت 6 ساعت به عنوان فرآيند مناسب استخراج كيتين، پيشنهاد شد. پرتودهي موجب كاهش زمان مورد نياز فرآيندهاي معدني‌زدايي و پروتئين‌زدايي شد. كلسيم باقي‌مانده در پوست‌هاي پرتودهي نشده و پرتودهي شده با دز 30 كيلوگري پس از 6 ساعت تيمار با اسيد كلريدريك 0.5 مولار، به ترتيب 13.75 و 9.75 ميلي‌گرم بر گرم بود. افزايش دز پرتودهي در بازه 10-100 كيلوگري، منجر به كاهش وزن مولكولي، افزايش درجه استيل‌زدايي و كاهش بلورينگي كيتوزان شد. بسته به دز پرتودهي و شرايط استيل‌زدايي، كيتوزان با درجه استيل‌زدايي بين 60-95 درصد و وزن مولكولي  10^5×2.1 -10^4×2.3 توليد شد. قدرت جذب آب و چربي بسته به دز پرتودهي به ترتيب در محدوده 650-860 و 360-540 بدست آمد. حداقل غلظت مهاركنندگي و حداقل غلظت باكتري‌كشي كيتوزان‌هاي توليدي، عليه اشرشيا كولاي به ترتيب در محدوده 0.6-0.8 و 1.4-2.5 و عليه استافيلوكوكوس اورئوس به ترتيب در محدوده 0.5-0.7 و 0.8-1.5 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر متغير بود. قطر هاله عدم رشد، براي باكتري‌هاي ياد شده با افزايش دز پرتودهي از صفر به 99 كيلوگري به ترتيب از 3.7 به 17.2 و از 5 به 18.8 ميلي‌متر افزايش يافت. با توجه به نتايج به نظر مي‌رسد، پرتودهي الكتروني روشي اميدوار كننده براي توليد كيتين و كيتوزان با خواص منحصر به فرد براي كاربردهاي مختلف است.