تحليل رايانشي زبان ‌گونۀ براهويي رايج در جنوب كرمان

پژوهش حاضر با اتخاذ رويكردي كمّي-رايانشي و با بهره‌گيري از روش‌هاي نوين گويش‌سنجي به تحليل انبوهۀ زبان‌گونۀ براهويي رايج در شهرستان رودبارجنوب واقع در استان كرمان مي‌پردازد. در اين راستا به مدد امكانات بسته نرم‌افزاري گويش‌سنجي و نقشه‌نگاري، پراكنش جغرافيايي متغيرهاي زبان‌شناختي موجود در اين گونۀ زباني را ارائه مي‌دهد. جهت جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامه‌اي حاوي 208 واژه و 10 جمله‌ پايه بر اساس پرسشنامه‌هاي «طرح ملي اطلس زباني ايران» و «فهرست واژگان پايه موريس سوادش» بهره گرفته شده است. نتايج حاصل از تحليل و پردازش داده‌ها نشان داد اين زبان گونه داراي وجوه اشتراك و افتراقي با گويش رودباري رايج در منطقه رودبارجنوب است. وجه اشتراك اين زبان گونه با گويش رودباري كاربرد همخوان‌هاي لبي /gʷ/ و /χʷ/، واج چند زنشي /r/ و واكه‌هاي مركب /Iə/ و /ʊə/، سخت‌كامي‌شدگي و سايشي‌شدگي است و وجه افتراق آن با گويش رودباري مواردي همچون كاربرد واژگان خاص براهويي، وندهاي مصدرساز /-eng/، جمع‌ساز æk/ و /k/، نمود استمراري æ/-/، نهي /pæ/ و /fæ/، نفي /pæ/، /piə/، /p/، /fæ/، /f/، /to/، /t/ و درنهايت كاربرد خاص زمان، وجه و نمود است.