تحليل فضايي تصادفات درون ‌شهري (مورد مطالعه: شهر ساوه)

زمينه و هدف: شهر ساوه طي چند دهه اخير شاهد توسعه فيزيكي، افزايش جمعيت شهري، مهاجرت بي‌رويه و حاشيه‌نشيني شده است اما ايجاد زيرساخت‌ها به‌خصوص در بخش حمل‌و‌نقل شهري، متناسب با اين تحولات صورت نپذيرفته است. پژوهش حاضر با درك اهميت موضوع و با توجه به جايگاه شهر ساوه و عدم مطالعات منسجم در اين‌خصوص به هدف تحليل فضايي تصادفات شهر ساوه و اولويت‌بندي مناطق حادثه‌خيز انجام شد.روش: در اين پژوهش ضمن نمايش تصادفات دو ساله 1400 و 1401 روي نقشه با در نظر گرفتن نوع تصادفات اقدام به تحليل فضايي تصادفات با استفاده از تابع تراكم كرنل، شاخص نزديك‌ترين همسايه، شاخص موران جهاني، آماره عمومي G (ضريب گري) شده است و در پايان با استفاده از شاخص موران محلي انسلين اقدام به دسته‌بندي معابر با توجه به نوع تصادف، مي‌كنيم.يافته‌ها: بر اساس يافته‌هاي پژوهش چهار ناحيه شامل ميدان آزادي، ميدان شهرداري، بلوار بهشتي و بلوار سپاه داراي بالاترين ميزان تصادفات شهري هستند.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مشخص شد تصادفات خسارتي بيش‌تر در معابر اصلي و معابر پُرتردد شامل بازار و مراكز تجاري و درماني رخ مي‌دهند و بيش‌ترين تصادفات فوتي و جرحي شهرستان در كمربندي‌هاي شهر كه هم سرعت وسايل نقليه بيش‌تر است و هم تركيب تردد وسايل نقليه سنگين و سبك وجود دارد رخ مي‌دهد. بهترين راه‌كار براي كاهش تلفات و خسارات در شهر ساوه احداث كمربندي شمال به شرق به جهت جداسازي ترافيك خودروهاي سبك و سنگين و هم‌چنين هوشمندسازي نظارت پليس بر معابر شهري است.