ارائه مدلي براي تسهيل اثربخشي تدريس اعضاي هيئت‌علمي

يكي از دغدغه‌هاي اصلي نظام آموزش عالي كشور به ثمر رسيدن رسالت‌هاي تعليم و تربيت عملي در خروجي فرآيند سيستم دانشگاه‌ها يعني دانشجويان است. لذا با توجه به مباحث مرتبط با اثربخشي تدريس استادان، هدف اين پژوهش ارائه مدل تسهيل اثربخشي تدريس اعضاي هيئت‌علمي و سازوكار اجرايي آن در دانشگاه‌ها و مراكز آموزش عالي بود. اين پژوهش به روش كيفي و با استفاده از تكنيك تحليل مضمون و با مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته از 15 نفر از اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقيقات تهران صورت گرفت. تحليل داده‌ها و يافته‌ها حاكي از آن بود كه 50 مفهوم غيرتكراري (219 مفهوم با تكرار) در منابع علمي مختلف، 126 مفهوم جديد در متن مصاحبه‌ها و نهايتاً 150 مفهوم جديد پس از سازمان‌دهي مفاهيم احصاء شده از مصاحبه‌ها و منابع علمي مورد شناسايي قرار گرفت. مقوله‌ها و راهبردهاي اصلي در تسهيل اثربخشي تدريس اعضاي هيئت‌علمي در ابعاد توانمندي علمي-پژوهشي استاد، ويژگي‌هاي حرفه‌اي استاد، مهارت‌هاي فردي-آموزشي، راهبردهاي مربوط به استادان، راهبردهاي مربوط به آموزش و راهبردهاي مربوط به دانشگاه طبقه‌بندي شدند. به كارگيري مدل پژوهش مي‌تواند به عنوان ابزار افزايش اثربخشي مورد استفاده اعضاي هيئت‌علمي، مديران دانشگاه‌ها و سياست‌مداران آموزش عالي قرار گيرد.