تحليل اثرگذاري مؤلفه‌هاي اجتماعي بر الگوي مسكن روستاييان تركمن‌نشين (مطالعه موردي: شهرستان رازوجرگلان)

مساكن روستايي در ايران با توجه به تنوع اقليمي و جغرافيايي داراي تيپ‌هاي مختلفي است، اين مساكن با توجه به ويژگي‌هاي جغرافيايي، وضعيت زمين، نوع معيشت، شيوه‌هاي زيستي، سبك زندگي و ويژگي‌هاي اجتماعي و فرهنگي هر ناحيه ساخته‌شده‌اند. ازاين‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسي مولفه‌هاي اجتماعي اثرگذار بر الگوي مسكن روستايي مناطق تركمن نشين ايران و بويژه شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالي انجام ‌شده است. روش تحقيق در پژوهش حاضر توصيفي‌ـ تحليلي و نوع آن از نظر هدفْ كاربردي است و براي جمع‌آوري اطلاعات از روش‌هاي‌ اسنادي و ميداني استفاده‌ شده است. جامعة آماري تحققيق، پانزده روستا از بين روستاهاي تركمن نشين واقع در شهرستان راز و جرگلان از توابع استان خراسان شمالي كه داراي 13474 نفر حمعيت در قالب 3407 خانوار و با فرمول كوكران در سطح خطاي 0.06، حجم نمونة 247 خانوار برآورد و اين افراد با روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. براي آزمودن مدل مفهومي پژوهش و بررسي تأثير ابعاد پژوهش بر الگوي مسكن از رگرسيون چند متغيره و براي تحليل فضايي از روش PSI استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد رابطه معنادار بين عوامل اجتماعي و الگوي مسكن با مقدار 0.479 در سطح معناداري كمتر از 0.05 و ميزان اثرگذاري عوامل اجتماعي نيز بيانگر اثرگذاري بين 20.7 تا 23 درصد است. در تحليل فضايي الگوي مسكن و عوامل اجتماعي نيز روستاهاي يكه سعود سفلي، تش نفس و امانلي در عوامل اجتماعي و روستاهاي اشرف الاسلام، گريشتلي باغلي و قره آقاج در الگوي مسكن روستايي وضعيت بهتري داشته و دو روستاي امام دره و قره باطر در هر متغير وضعيت نامناسبي دارند.