بررسي بافت و دماي تبلور سنگ‎هاي سينو‎گرانيتي نوع S جنوب قره‎‎‎زاغ (شمال‎غرب ايران)

توده نفوذي جنوب قره‎‎‎زاغ در شمال‎غرب مجموعه دگرگوني سورسات برونزد دارد كه از نظر ساختاري بخشي از پهنه سنندج-سيرجان است. بخش‎هاي همگن و يكنواختي از توده نفوذي جنوب قره‎‎‎زاغ در پهنه برشي قرار دارند و ميلونيتي شده اند. بلورهاي زيركن در توده نفوذي و ميلونيتي جنوب قره‎ زاغ از نظر ريخت‎شناسي شامل منشورهاي {110} و هرم‎هاي {211} گسترش يافته بوده كه گوياي تبلور آن ها از ماگماهاي با خاستگاه نوع S هستند. در بخش‎هاي توده‎اي و ميلونيتي توده جنوب قره‎‎‎زاغ، كمترين دماي تبلور براساس ريخت‎شناسي زيركن، دماسنجي اشباع زيركن و زمين شيمي سنگ كل 698 تا oC 770 محاسبه شده است. همچنين بر پايه دما فشارسنجي كاني بيوتيت نيز دما oC 677 و فشار 8/0 كيلوبار به دست آمده است. شواهد بافتي و بررسي دگرشكلي‎ها نشان مي‎دهد كه تغييرات شيميايي و بافتي به صورت تدريجي همراه با پيشرفت دگرشكلي در ميلونيت‎ها رخ داده است. در اثر تغييرات بافتي، دانه‎هاي كوارتز بازتبلور يافته اند و مهاجرت مرز دانه‎اي در بازتبلور مشخص بوده كه گوياي دگرشكلي در رخساره دگرگوني شيست‎سبز است.