تجزيه و تحليل خطاهاي رايج زبان‌آموزان ايراني در كاربرد جملات وجودي زبان چيني

جملات وجودي در زبان چيني نشانگر وجود، ظاهر يا ناپديد شدن اشياء يا افراد در يك مكان است. تا كنون تحقيقات و مقالات بسياري در زمينه جملات وجودي زبان چيني صورت گرفته است و خطاهاي رايج گويشوران كشورهاي مختلف به هنگام كاربرد جملات وجودي زبان چيني مورد تحليل و بررسي قرار گرفته‌اند، با اين حال، هيچ تحقيقي در مورد دانشجويان ايراني انجام نشده است، لذا تحقيق در اين‌ باره ضرورت ميابد. محور اصلي اين مقاله، تجزيه و تحليل اشتباهاتي است كه زبان‌آموزان ايراني در هنگام استفاده از جملات وجودي زبان چيني مرتكب مي‌شوند. به اين منظور، پنج نوع اصلي جملات وجودي زبان چيني كه عبارتند از: جملات با فعل «是[1]»، جملات با فعل «有[1]»، جملات با فعل«在[1]»، جملات با «V+着[1]» و جملات با «V+了[1]» انتخاب شده‌اند و با طرح پرسش نامه از دانشجويان ايراني شاغل به تحصيل در چين، تحقيق به عمل آمده است.  در ادامه، با استفاده از تئوري تحليل مقابله‌اي و تحليل خطا، داده‌هاي حاصل از تحقيق مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفتند. خطاهاي به دست آمده به طور عمده به چهار دسته حذف، اضافه، جايگزيني و تبديل تقسيم مي‌شوند. مطالعه اين خطاها به زبان آموزان ايراني در فرآيند يادگيري زبان چيني كمك مي‌كند و به اساتيد اين حوزه در انتخاب روش‌هاي مناسب براي تدريس و بهبود برگزاري كلاس‌ها و دوره‌هاي آموزشي ياري مي‌رساند.