ادراك رهبران تركيه و عربستان از مقولۀ محور مقاومت

برداشت‌هاي درست و نادرست بر مناسبات دولت‌ها و درنتيجه، بر مناسبات منطقه‌اي تأثيرگذار است. وضعيت امروز منطقۀ خاورميانه، مصداق روشني براي بحث دربارۀ برداشت‌هاي درست و نادرست بازيگران مؤثر است. در اين شرايط، رهبران دو كشور تركيه و عربستان، با توجه به شخصيت و ذهنيت متفاوتشان، نوع نگاه، تفسير، برداشت، تصميم، و سياست خارجي متفاوتي را در مورد موضوع‌هاي گوناگون در منطقۀ خاورميانه و ازجمله در حوزۀ اهداف و اولويت‌هاي سياست خارجي ايران پيگيري مي‌كنند؛ ازاين‌رو، تحليل زمينه‌هاي شكل‌گيري ذهنيت متفاوت اين رهبران دربارۀ موضوع‌هاي گوناگون در سطح منطقه و بين‌الملل، بسيار ضروري است. براين‌اساس، پژوهش حاضر با تكيه بر اين تأثيرگذاري، در پي يافتن پاسخي براي اين پرسش است كه: «ذهنيت متفاوت رهبران تركيه و عربستان دربارۀ ماهيت و اهداف محور مقاومت، به‌عنوان يكي از متغيرهاي كليدي نظم و نظام سياسي و امنيتي اين منطقه، چگونه قابل‌تبيين است؟» برپايۀ فرضيۀ پژوهش، «مباني و زمينه‌هاي شكل‌گيري ذهنيت و ديدگاه اين رهبران دربارۀ محور مقاومت را در زنجيره‌اي از سه گزارۀ تفاوت در منافع و اهداف، تفاوت در ماهيت سياست خارجي، و سياست‌ها و اقدامات انجام‌شده براساس اين ماهيت، مي‌توان توضيح داد»؛ زنجيره‌اي كه نشان مي‌دهد، ذهنيت متفاوت اين رهبران برپايۀ ارتباط ميان اين سه گزاره بر شكل سياست‌ها و اقدامات در مورد مسائلي مانند محور مقاومت، نظم امنيتي منطقه‌اي، مشاركت يا تعامل با غرب، حل‌و‌فصل مسئلۀ اسرائيل‌ـ‌فلسطين، و... تأثيرگذار بوده است.