فضاي سايبر و وجه رابطه ‎اي قدرت ملي ايران

تحولات ناشي از انقلاب در فناوري اطلاعات و ارتباطات زمينه تاثيرگذاري عميق بر صورت بندي اقتصادي-اجتماعي جوامع و بازتعريف نظام اقتصاد سياسي بين‎الملل را فراهم نموده است. دگرگوني‎هاي ايجاد شده، زمينه‎هاي اهميت جنبه‎هاي ناملموس قدرت را فراهم و اشكال جديدي از قدرت را وارد صحنه نموده كه از جمله مهمترين آن ميتوان به قدرت رابطه‎اي اشاره نمود. قدرت رابطه‎اي در فضاي سايير، شكلي از قدرت است كه محصول نوع نگاه و سياست‎گذاري و در نتيجه جهت دهي و بهره‎برداري از اين عرصه بوده و بصورت اجتماعي و بين‎الاذهاني برساخته مي‎شود. در عصر ديجيتال، ورود شبكه‎هاي اجتماعي روز بروز بر اهميت قدرت رابطه‎اي افزوده، بنحويكه از فاكتورهاي مهم در تعيين مشروعيت دولتها است. هدف اين مقاله عبارتست از بررسي اين مساله كه در زمانه‎اي كه فضاي سايبر به كانون قدرت و ثروت تبديل شده و در پرتو ديناميسم‎هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات، وضعيت قدرت رابطه‎اي جمهوري اسلامي ايران، چه شكلي به خود گرفته است؟ پژوهش جهت نيل به اهداف خود از روش كمي-كيفي بهره گرفته است. فرضيه اوليه بيان مي دارد: شيوه بازيگري جمهوري اسلامي ايران و برخورد سلبي با مقتضيات گردش اطلاعات، زمينه بوز واكنش اجتماعي منفي از سوي كاربران داخلي و خارجي و در نتيجه، كاهش قدرت رابطه اي كشور را فراهم كرده است .