ارزيابي پتانسيل آلودگي آبخوان دزفول انديمشك شمالي با تأكيد بر آسيب‌پذيري ذاتي و ويژه

يكي از روش‌هاي مناسب براي جلوگيري از آلودگي آب‌هاي زيرزميني، شناسايي مناطق آسيب‌پذير آبخوان است. دشت دزفول انديمشك داراي دو لندفيل با عدم رعايت استاندارهاي كامل در دفن زباله و يك رودخانه تغذيه كنندهي آبخوان است كه مي‌توانند آلايندهاي بالقوه براي آبخوان باشند، لذا ارزيابي پتانسيل آلودگي در اين آبخوان، موضوعي ضروري و قابل توجه است. جهت تحقق اين هدف براي نخستين‌بار در اين منطقه ارزيابي پتانسيل آلودگي آبخوان با تكيه بر آسيب‌پذيري ذاتي (DRASTIC) و آسيب‌پذيري ويژه (DLR) انجام شد و در نهايت پتانسيل آلودگي (PC) در منطقه ارزيابي گرديد. براساس نتايج مقدار شاخص آسيب‌پذيري ذاتي از 106 تا 162 متغير است و داراي دو رده آسيب‌پذيري متوسط و زياد است به‌طوري كه آسيب‌پذيري زياد مربوط به حاشيه غربي دشت و نزديك به خروجي دشت و همچنين در ميانه دشت با روند شمال شرقي - جنوب غربي است و آسيب‌پذيري كم مربوط به شمال و جنوب منطقه است. مقدار شاخص آسيب‌پذيري ويژه از ۲۵ تا ۷۵ متغير است كه براساس نظر كارشناسي در دو رده‌ي آسيب‌پذيري كم و متوسط قرار مي‌گيرد. بيشترين آسيب‌پذيري ذاتي در ميانه دشت و در اطراف رودخانه دز است. براساس نتايج، پتانسيل آلودگي (PC) آبخوان، بين 130 تا 207 متغير است كه ناشي از هر دو نوع آسيب‌پذيري ويژه و ذاتي است و در سه رده‌‌ي متوسط، زياد و خيلي زياد قرار مي‌گيرد كه عمدتاً متأثر از عوامل، رودخانه، كاربري اراضي، خاك و هدايت هيدروليكي است.