تبيين دلالت هاي انطباق مراتب سلوك معنوي انسان بر مراتب معنوي قرآن و معصومين (عليهم السلام) در حوزه سبك زندگي معنوي

رسيدن انسان به كمال مستلزم داشتن سبك زندگي وسير معنوي از مبدأ (استعداد انسان) تا مقصد (قرب بيشتر الهي) است. اين پژوهش در تلاش است ضمن تحليل مراتب معنوي قرآن و امام معصوم (ع) به مثابه مباني سبك زندگي معنوي - اسلامي، تبييني از دلالت هاي اين مبنا در حوزه سبك زندگي معنوي داشته باشد. به اين منظور ابتدا آيات و روايات مرتبط گزينش شده اند، سپس با روش توصيفي - تحليلي، انطباق سبك زندگي معنوي انسان بر مراتب معنوي قرآن و امام معصوم و دلالت هاي رفتاري آن تبيين شده است. بر اساس يافته هاي پژوهش، قرآن و مقام امامت داراي مراتب بي شمار معنوي در مراتب هستي اند كه از اسم اعظم و اسماي حسناي الهي و عرش و كرسي گرفته تا مراتب عوالم برزخ و قيامت و مقام محمود و حوض كوثر و مراتب بهشت را فرا مي گيرد و هر دو براي هدايت و ايصال به مطلوب هستند. از دلالت هاي رفتاري اين مبنا نيز ميتوان به مراقبه فعال، راهبري مستمر قرآن و معصوم، تنوع سلوكي و اتحاد برنامه زندگي با قانون كائناتي اشاره كرد.