تاثير مداخله ذهن آگاهي بر استرس ادراك شده و سطوح ايمنوگلوبين A دركشتي گيران نخبه طي دوره رقابت

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين تاثير مداخله ذهن آگاهي بر استرس ادراك شده و سطوح ايمنوگلوبين A دركشتي گيران نخبه طي دوره رقابت انجام گرفت. روش‌: 20 كشتي گير آزادكار نخبه مرد (سن: 2.38±22.36) در اين پژوهش شركت كردند كه به صورت تصادفي در گروه‌هاي تجربي (مداخله مبتني بر ذهن آگاهي) و كنترل قرار گرفتند. از دو مسابقه رسمي به عنوان پيش آزمون و پس آزمون استفاده شد. استرس ادراك شده با استفاده از مقياس كوتاه شده استرس ادراك شده كوهن سنجيده شد. مقادير بيداري و رقابتي ايمنوگلوبين A بزاقي با استفاده از روش الايزا اندازه-گيري شد. گروه تجربي در 8 هفته مداخله ذهن آگاهي (هفته اي دو جلسه) شركت كردند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و تي مستقل تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بعد از 8 هفته مداخله، استرس ادراك شده در گروه تجربي كاهش داشته است. اما مقادير بيداري و رقابتي ايمنوگلوبين A در گروه تجربي تفاوت معني داري را نسبت به گروه كنترل از پيش آزمون تا پس آزمون نشان نداد. نتيجه‌گيري: به طور كلي مي‌توان نتيجه گرفت كه مداخله ذهن آگاهي مي‌تواند راهبردي براي كاهش استرس ادراك شده در كشتي گيران نخبه طي دوره رقابت باشد. مطالعات آينده با نمونه هاي بزرگتر و در ساير رشته‌ها مي‌تواند جامعيت پذيري نتايج را بهتر نشان دهد.