تأثير منابع مختلف مكمل روي بر عملكرد، قابليت هضم، فراسنجه‌هاي خوني و شكمبه‌اي بره-هاي پرواري

به منظور بررسي اثرات منابع مختلف مكمل هاي آلي و معدني روي در بره هاي پرواري نژاد آميخته زل، آزمايشي با استفاده از تعداد 25 رأس بره نر با سن 4-3 ماه و ميانگين وزن بدن (1.4 ± 25.5 كيلوگرم) در قالب يك طرح كاملاً تصادفي با پنج تيمار به‌مدت 70 روز انجام شد. تيمارها شامل: 1- جيره مصرفي پايه بدون مكمل روي (حاوي 19.39 ميلي گرم روي در كيلوگرم ماده خشك) 2- جيره پايه + 30 ميلي گرم روي در كيلوگرم ماده خشك به‏‌شكل روي متيونين 3- جيره پايه + 30 ميلي گرم روي در كيلوگرم ماده خشك به‌شكل روي گلايسين 4- جيره پايه + 30 ميلي گرم روي در كيلوگرم ماده خشك به‌شكل اكسيد روي 5- جيره پايه + 30 ميلي گرم روي در كيلوگرم ماده خشك به‌شكل سولفات روي بود. ميزان ماده خشك مصرفي روزانه، افزايش وزن روزانه و ضريب تبديل خوراك تعيين گرديد. براي تعيين قابليت هضم ظاهري، از روش اندازه‏گيري خاكستر نامحلول در اسيد استفاده شد. خون‏گيري و اخذ مايع شكمبه در روز 70 آزمايش انجام گرديد. نتايج نشان داد كه افزايش وزن روزانه و ضريب تبديل غذايي در تيمار هاي حاوي مكمل هاي آلي روي نسبت به گروه شاهد به طور معني داري بهبود يافت. قابليت هضم ظاهري ماده آلي در تيمار هاي مكمل‏شده با روي آلي و قابليت هضم الياف نا‏محلول در شوينده خنثي و الياف نا‏محلول در شوينده اسيدي در بره هاي دريافت كننده مكمل هاي آلي روي و اكسيد روي نسبت به ساير تيمار ها به طور معني داري بيشتر بود. غلظت گلوكز و روي سرم در تمامي بره هاي مصرف كننده مكمل روي نسبت به گروه شاهد به طور معني داري افزايش يافت. به طور كلي، مي‏توان نتيجه گرفت، افزودن 30 ميلي گرم روي در كيلوگرم ماده خشك به جيره پايه (حاوي 19.39 ميلي‏گرم روي در كيلوگرم ماده خشك) از منابع آلي مكمل روي در مقايسه با منابع معدني روي، تأثير بهتري بر عملكرد رشد بره‏هاي پرواري دارد. همچنين استفاده از هر دو منبع آلي و معدني روي، سبب افزايش غلظت گلوكز سرم خون شد.