بررسي ارتباط بين ميزان فعاليت بدني و شاخص هاي آنتروپومتريكي با كيفيت خواب در دانشجويان نظامي

مقدمه: پايش شاخص‌هاي جسماني و عوامل مؤثر بر عملكرد نيروهاي نظامي در آماده سازي و ارتقاء توان نظاميان حائز اهميت است. هدف:هدف از انجام پژوهش حاضر، سنجش ميزان فعاليت بدني و شاخص هاي آنتروپومتريكي دانشجويان افسري و بررسي ارتباط اين شاخص ها با كيفيت خواب آن ها بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي 120 نفر از دانشجويان نظامي يك دانشگاه افسري منتخب واقع در شهر تهران به شيوه در دسترس و از طريق فراخوان به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از سنجش هاي آنتروپومتريكي (قد، وزن، دور كمر و دور گردن) به همراه پرسشنامه فعاليت بدني و كيفيت خواب پيتزبورگ استفاده شد. تحليل داده ها توسط نرم افزار SPSS  نسخه 20 و آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن انجام شد. يافته‌ها: 49/17 درصد دانشجويان مورد مطالعه ميزان فعاليت بدني متوسط و 50/83 درصد آن ها فعاليت زيادي داشتند. شاخص توده بدني 87/5 درصد آزمودني ها در محدوده طبيعي و تنها 11/67 درصد در محدوده اضافه وزن بود. همچنين، 27/5 درصد آزمودني ها كيفيت خواب خوب و 27/5 درصد كيفيت خواب پاييني داشتند. بين ميزان فعاليت بدني با شاخص توده بدني (0/430- =r، 0/001˂=P) و كيفيت خواب (0/271-=r، 0/004=P) ارتباط معكوس و معناداري داشت، بين ساير شاخص ها ارتباط معناداري مشاهده نشد (0/05 P). نتيجه‌گيري: عمده دانشجويان نظامي از نظر تركيب بدني، ميزان فعاليت بدني و كيفيت خواب شرايط مناسبي داشتند. سطح فعاليت بدني شاخص مهمي در پيش بيني شاخص توده بدني بود. با وجود اين، بين فعاليت بدني و كيفيت خواب ارتباط ضعيفي مشاهده شد. با توجه به اهميت خواب در عملكرد نظاميان، انجام مطالعات بيش تر براي تعيين عوامل مؤثر بر كيفيت خواب توصيه مي شود.