واكاوي فقهي پرداخت مهريه نامشخّص

قرآن كريم در آيه 4 سوره نساء، از مهريه زن با كلمه «نِحلَه» كه به معناي عطا و بخشش است تعبير كرده است. در اسلام براى مهريه مقداري كه معيّن و مشخّص باشد قرار داده نشده است، بلكه مقدار آن به توافق طرفين واگذار شده و مى‌توان هر چيز حلالى را كه داراى ارزش است مهريه قرار داد؛ چه كم باشد يا زياد، جنس و كالا باشد يا پول يا منفعت يا كار و خدمت. يكي از مباحث مهمّي كه در زمينه مهريه مطرح است حكم مهريه نامشخّص است كه پژوهش حاضر با روش توصيفي ـ تحليلي به بررسي فقهي آن پرداخته است. يعني در صورتي كه مهر در زمان عقد به صورت مجهول ذكر شود و يا اصلاً مهري ذكر نشود، حكم عقد و مهريه چيست؟ آن چه كه از روايات و فتاواي فقهاي شيعه برداشت مي شود اين است كه در فرض نكاح دائم عقد صحيح است، ولي در فرض نكاح موقّت، عقد باطل مي باشد. لزوم پرداخت مهرالمثل، مهرالمتعه و يا عدم تعلّق مهريه در بعض موارد، نسبت به صور مختلفه متفاوت است كه نويسنده در اين پژوهش تلاش دارد تا با استفاده از روايات و كلام فقها به بررسي اين مسائل بپردازد.