اثربخشي برنامه يادگيري عملكردي بر عملكرد شناختي كودكان تاخير رشدي

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي برنامه يادگيري عملكردي بر عملكرد شناختي كودكان تاخير رشدي بود. روش پژوهش شبه آزمايشي است و از طرح پيش‌آزمون ، پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل استفاده شد. جمعيت مورد مطالعه پژوهش را كليه كودكان 4 تا 6 ساله تشكيل داده‌اند كه در مهدكودك‌ها و مراكز پيش‌دبستاني شهر تبريز حضور داشتند. روش نمونه‌گيري به صورت هدفمند و دردسترس بود و سه منطقه انتخاب و از هر كدام از آنها نيز سه مركز مهدكودك و پيش‌دبستاني انتخاب شدند. به منظور غربالگري، مقياس هوشي وكسلر پيش از دبستان ويرايش سوم، از كودكان به عمل آمد و تعداد 30 نفر از افرادي كه داراي تاخير در رشد شناختي بودند و ملاك‌هاي ورود به پژوهش را داشتند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايدهي شدند. سپس اجراي برنامه يادگيري عملكردي به مدت 16 جلسه بر روي گروه آزمايش انجام گرفت و گروه كنترل نيز هيچگونه مداخله‌اي دريافت نكردند، داده‌ها با آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و با استفاده از نرم افزار آماري SPSS-22 تحليل شدند. نتايج به دست آمده در متغير عملكرد شناختي نشان داد كه بين آزمودني-هاي گروه آزمايش و كنترل از نظر عملكرد شناختي در مرحله پس-آزمون و پيگيري با پيش‌آزمون، تفاوت معني‌داري وجود دارد (0/05 P). بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه برنامه يادگيري عملكردي منجر به افزايش عمكرد شناختي در كودكان تاخير رشدي شده است.