الگوي كاني‌زايي مس بر اساس داده‌هاي كاني‌شناسي، دگرساني، زمين‌شيمي و ميانبارهاي سيال در جنوب مامونيه، بخش مياني كمربند ماگمايي اروميه- دختر، ايران

منطقه مطالعاتي در بخش مياني كمربند ماگمايي اروميه- دختر و جنوب شهر مامونيه قراردارد. توده‌هاي نفوذي اليگوميوسن منطقه با تركيب گابرو، ديوريت،گرانوديوريت و مونزونيت با ماهيت كالك ‌آلكالن، داراي ويژگي‌هاي شاخص مناطق فرورانش حاشيه قاره همچون غني‌شدگي از عناصر HFSE و تهي‌شدگي از عناصر LILE هستند. دگرساني ‌هاي گسترده سيليسي، پروپليتي-كلريتي، سريسيتي، آرژيليك، كربناتي و تورماليني در مقياس‌هاي مختلفي در منطقه ديده مي ‌شوند كه كاني‌سازي عمدتاً در پهنه‌هاي (زون‌هاي) سيليسي به ‌صورت رگه-رگچه‌هاي سيليسي-سولفيدي-اكسيدي روي داده است. كالكوپيريت، پيريت، بورنيت، مگنتيت، اسپيكيولاريت و اكسيدهاي تيتانيم كانه‌هاي اصلي مرحله درون‌زاد و كانه‌هاي مرحله برون‌زاد-اكسيداسيون شامل كالكوسيت، كووليت، آزوريت، مالاكيت، كريزوكولا، تنوريت، هماتيت، گوتيت و ليمونيت هستند. مطالعه 138 ميانبار سيال دوفازي غني از مايع و غني از گاز در كوارتزهاي همزاد با كاني ‌سازي نشان‌دهنده دماي همگن شدگي  290-114 C°، شوري سيالات wt% NaCl 11/52-0/8، ژرفايي بين 500 تا 1000 متر زيرسطح ايستابي و فشار هيدرواستاتيك حدود 10مگاپاسكال است. شواهدي مانند ميانبارهاي با نسبت‌هاي متفاوت مايع-گاز، همراهي ميانبارهاي سيال غني از گاز، كوارتزهاي با بافت شانه ‌اي-كوكاد، حضور مسكوويت ريزدانه و ايليت نشان ‌دهنده جوشش ملايم سيالات است كه دركنار فرايندهايي چون اختلاط و رقيق ‌شدگي جزئي سيالات و ناپايداري كمپلكس ‌هاي سولفيدي موجب نهشته شدن كاني‌ هاي مس مرتبط با سيستم كاني‌ سازي اپي ‌ترمال نوع سولفيداسيون پايين در منطقه شده است.