ارزيابي مناطق مناسب براي توسعه فيزيكي در شهر ماكو با استفاده از روش تصميم گيري الكتره – فازي در محيط Arc Gis

در چند دهه اخير شهرها به عنوان مهم‌ترين سكونتگاه‌هاي بشر به‌واسطه افزايش درجه شهرنشيني و جمعيت شهري كه از مهم‌ترين جنبه‌هاي تغيير جهاني است، مقدمه رشد و توسعه گسترده‌ي شهري را فراهم آورده اند. عوامل متعددي از قبيل ويژگي‌هاي ژئومورفولوژي، شرايط اقليمي و خصايص زمين‌شناختي در مكان گزيني شهرها مؤثرند. در اين پژوهش نقش ژئومورفولوژي و عوامل محيطي به‌عنوان يكي از عوامل مهم تأثيرگذار در مكان‌يابي و توسعه فيزيكي شهر ماكو مورد ارزيابي قرار گرفت. عوامل ژئومورفولوژيكي، مهم‌ترين و اثرگذارترين پارامترهاي مؤثر در پيدايش، استقرار و توسعه يك شهر هستند. براي دستيابي به هدف مور نظر و ارزيابي آن، داده‌هاي موردنياز از نقشه‌هاي توپوگرافي 1:500000 و زمين‌شناسي 1:100000 استخراج شده و سپس با استفاده از نرم‌افزار Arc GIS نقشه‌هاي موردنظر تهيه شده اند. همچنين در اين تحقيق از مدل تصميم‌گيري الكتره – فازي استفاده شد كه بر مبناي آن محورها و جهت‌هاي جغرافيايي محتمل توسعه شهر ماكو و ضريب اهميت نسبي مؤلفه‌هاي ژئومورفولوژيك محاسبه و تعيين شدند. معيارهاي دخيل در توسعه شهر ماكو، شيب، جهت شيب، ارتفاع، فاصله از رودخانه، فاصله از گسل، فاصله از جاده، ليتولوژي، خاك و كاربري اراضي هستند. نقشه‌هاي مربوط به هريك از اين مؤلفه‌ها با استفاده از نرم‌افزار Arc GIS، مورد مقايسه و ارزيابي قرار گرفتند. سپس با روي هم‌گذاري لايه‌هاي طبقه‌بندي‌شده، نقشه پهنه‌بندي مناسب توسعه شهر تهيه و در پنج كلاس كاملاً مناسب، نسبتاً مناسب، مناسب، نامناسب و كاملاً نامناسب براي توسعه تقسيم‌بندي شد. نتايج نشان داد مناسب‌ترين مسير براي توسعه آتي شهر ماكو، سمت شرقي و غربي تا حدي جنوب شرقي اين شهر است.