تدوين بسته آموزشي توانمندسازي رواني- هيجاني بر پايه تجارب زيستۀ نوجوانان پسر تك‌سرپرست و بررسي اثربخشي آن بر همجوشي شناختي

مقدمه: پژوهش حاضر به دنبال آن بود كه بسته آموزشي توانمندسازي رواني- هيجاني بر پايه تجارب زيستۀ نوجوانان پسر تك‌سرپرست را تدوين نمايد و اثربخشي آن را بر همجوشي شناختي اين نوجوانان مورد آزمون قرار دهد. مواد و روش‌ها: روش پژوهش كيفي، پديدارشناختي- توصيفي و در قسمت كمي، نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پيگيري دوماهه بود. جامعه آماري شامل نوجوانان پسر تك‌سرپرست محصل در دوره اول متوسطه شهرستان آباده در سال 1402-1401 بود. نمونه‌ها در قسمت كيفي شامل 15 نوجوان پسر تك‌سرپرست بودند كه به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و تحت مصاحبه عميق قرار گرفتند. شركت‌كنندگان در بخش كمي نيز، 35 نوجوان پسر تك‌سرپرست بودند كه به شيوه نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند (18 نوجوان در گروه آزمايش و 17 نوجوان در گروه گواه). نوجوانان حاضر در گروه آزمايش، بسته آموزشي توانمندسازي رواني- هيجاني را طي 10 هفته در 10 جلسه 90 دقيقه‌اي دريافت نمودند. پرسشنامه مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه همجوشي شناختي (گيلاندرز و همكاران، 2014) بود. داده‌هاي حاصل از پژوهش به شيوه تحليل واريانس آميخته و آزمون تعقيبي بونفروني با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS23 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بسته آموزشي توانمندسازي رواني- هيجاني از نظر متخصصان روايي محتوايي كافي دارد. همچنين اين بسته آموزشي بر همجوشي شناختي (P 0.0001; Eta=0.66; F=63.41) نوجوانان پسر تك‌سرپرست تأثير داشته است. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش، بسته آموزشي توانمندسازي رواني- هيجاني با ايجاد شايستگي‌هاي هيجاني، كسب شايستگي، خودمختاري، مؤثر بودن و برقراري ارتباط، همدلي و رفتار مهربانانه با ديگران مي‌تواند به‌عنوان يك روش كارآمد جهت كاهش همجوشي شناختي نوجوانان پسر تك‌سرپرست مورد استفاده قرار گيرد.