تغييرات ساختاري بافت ‌هاي ريشه، ساقه و برگ در گندم رقم ميهن تحت تنش خشكي

خشكي مهمترين تنش غيرزيستي در سراسر جهان محسوب مي‌شود كه اثرات جبران ناپذيري بر رشد و نمو گياه باقي مي‌گذارد و سبب كاهش توليد محصولات زراعي مي‌شود. در اين پژوهش تاثيرات خشكي در چهار سطح شامل كنترل (آبياري مطلوب يا نگهداري رطوبت خاك در حد 100% ظرفيت زراعي خاك)، ملايم (نگهداري رطوبت خاك در حد 75% ظرفيت زراعي خاك)، متوسط (نگهداري رطوبت خاك در حد 50% ظرفيت زراعي خاك) و شديد (نگهداري رطوبت خاك در حد 25% ظرفيت زراعي خاك)، بر روي ويژگي‌هاي آناتوميكي برگ، ريشه و ساقه گياه گندم رقم ميهن مورد مطالعه قرار گرفت. بدين منظور، مقاطعي ميكروسكوپي تهيه گرديد و با رنگ هاي كارمن زاجي و متيلن بلو رنگ آميزي شد. سپس با دو ميكروسكوپ نوري و فلورسانس مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه استرس خشكي سبب كاهش قطر ريشه، كاهش ضخامت بافت اسكلرانشيمي و ضخامت ديواره‌هاي سلول‌ها، افزايش مقدار ليگنين اپيدرم، كاهش ضخامت نوار كاسپاري در اندودرم، كاهش قطر و تعداد متاگزيلم‌ها در ريشه مي‌شود. همچنين در ساقه سبب تحليل بافت كلرانشيم، كاهش ضخامت كوتيكول، كاهش ضخامت ديواره بافت اسكلرانشيم، كاهش قطر گزيلم و فلوئم و كاهش اندازه سلول‌هاي بافت پارانشيم زمينه مي‌شود. در برگ، افزايش سايز اپيدرم، افزايش آنتوسيانين، افزايش سايز سلول‌هاي اسكلرانشيم و كاهش قطر گزيلم را شاهد بوديم. به نظر مي‌رسد اين تغييرات مي تواند نشانه‌هاي واكنش و تلاش گياه براي سازگار شدن به تنش خشكي, احتمالا از طريق فرايندهاي متابوليسمي ‌باشد.