تحليل سازه‌هاي مؤثر بر اثربخشي آبياري قطره اي باغات منطقه‌ي بندان شهرستان دنا

با توجه به اهميت روزافزون آب در كشاورزي ايران، طي سال هاي گذشته در نقاط مختلف كشور، روش هاي مدرن آبياري مورد طراحي و اجرا قرار گرفته اند؛ اما همواره در مورد موفقيت اين روش ها و رضايت كشاورزان از آن‌ها شك و ترديدهايي وجود داشته است. بر همين اساس در اين پژوهش، به بررسي اثربخشي سيستم آبياري قطره اي و عوامل مؤثر بر آن در منطقه ي بندان واقع در شهرستان دنا پرداخته شده است. جامعه ي آماري پژوهش حاضر مشتمل بر باغداران و كارشناسان جهاد كشاورزي مديريت شهرستان دنا (N=5536) بودند كه از ميان آن‌ها 200 نفر (168 باغدار و 32 كارشناس) با تكنيك نمونه گيري طبقه بندي تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه محقق ساخت بود كه روايي آن توسط پانل متخصصان تأييد و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ (بين 0/62 تا 0/85) براي متغيرهاي مختلف حاصل شد. نتايج حاصل از تحليل همبستگي بين متغيرهاي پژوهش نشان داد كه بين متغيرهاي آموزشي_ترويجي، فني _تكنولوژيكي، دانش و آگاهي، اقتصادي و عوامل سازماني_نهادي با اثربخشي آبياري قطره اي رابطه ي معناداري وجود دارد. همچنين، نتايج تحليل مدل رگرسيوني نشان داد كه متغيرهاي عوامل اقتصادي، عوامل آموزشي_ترويجي، عوامل سازماني _ نهادي تأثير معناداري بر  اثربخشي آبياري قطره اي دارد و در مجموع حدود 18 درصد از واريانس اثربخشي آبياري قطره اي را تبيين نمودند.