بررسي تأثير منابع تأمين مالي بر رشد درآمد شركت‎هاي دانش‎بنيان در ايران

يكي از اساسي‎ترين مشكلات شركت‌هاي دانش‌بنيان در ايران عدم دسترسي به منابع مالي مناسب است. با محور قرار دادن اين مسأله، پژوهش حاضر به دنبال ارائه شواهد تجربي تأثير منابع مالي مورد استفاده اين شركت‎ها بر ميزان رشد شركت بر اساس آمار و اطلاعات منتشر شده آن‎ها طي سال‌هاي 1395-1401 است. در اين تحقيق اطلاعات 98 شركت در قالب 4 صنعت شيميايي، دارويي، صنايع غذايي و فناوري مورد بررسي قرار گرفتند. براي اين منظور از مدل‌هاي پانل پويا با رويكرد گشتاورهاي عمومي تعميم‎يافته جهت مدل‌سازي استفاده شده است. نتايج بيانگر اين واقعيت است كه به ترتيب تأمين مالي از طريق بدهي، منابع داخلي و عرضه سهام بالاترين تأثير را بر ارزش افزوده اقتصادي دارند. بر اساس نتايج رويكرد تأمين مالي از كانال بدهي عموماً تأثير قوي‌تري نسبت به ساير رويكردها بر ارزش افزوده اقتصادي دارد. البته شايان ذكر است اين تأثير از نوع منفي است، اما رويكردهاي تأمين مالي از كانال منابع داخلي و عرضه سهام تأثير مثبتي بر ارزش افزوده اقتصادي دارند. بر اين اساس پيشنهاد مي‌گردد اين شركت‌ها در توسعه و بهره‌گيري هر چه بيش‌تر از ظرفيت‌هاي خود و با رعايت شرايط محيطي اقدام به تأمين مالي از طريق بدهي نمايند.