تحليل كتابExpressionism in Philosophy: Spinoza (بيانگري در فلسفه: اسپينوزا)

به‌باور دلوز، بيانگري آن رشته‌اي است كه هستي‌شناسي اسپينوزا، معرفت‌شناسي، فيزيك و نيز اخلاق را به هم متصل مي‌كند؛ به‌‌عبارت‌ديگر، منطق بيانگري منطق حاكم‌بر تمام حوزه‌هاي مختلف فلسفۀ اسپينوزا است و ازهمين‌جهت دلوز نام مفصل‌ترين پژوهش خود درباب اسپينوزا را بيانگري در فلسفه: اسپينوزا مي‌گذارد. در اين مقاله كوشش مي‌كنم مروري بر اين كتاب داشته باشم و ضمن بررسي يكايك بخش‌ها، مفاهيم طرح‌شده در آن‌ها و روند فصل‌ها، نشان دهم دلوز چگونه حضور منطق بيان را در هريك از وجوه فلسفۀ اسپينوزا شناسايي مي‌كند. به‌اين‌ترتيب، مفاهيم اساسي در خوانش دلوز از اسپينوزا آشكار خواهد شد. به‌علاوه، خواهيم ديد در هستي‌شناسي، درون‌ماندگاري چه نسبتي با بيانگري دارد، و چگونه دلوز با شناسايي دو سطح بيانگري، ـ‌طبيعت خلاق و طبيعت مخلوق‌ـ سه‌گانه‌هاي جوهر و نتايج حاصل‌از آن، و نيز نظريۀ حالات متناهي را شرح مي‌دهد. در فيزيك، رجوع به بدن به‌مثابۀ بياني از جوهر و بنابراين درجه‌ي اشتدادي از توان خواهد بود. به‌همين‌ترتيب، سه‌گانۀ بيانگريِ حالتمند شرح داده مي‌شود. در معرفت‌شناسي، بسندگيِ ايدۀ حقيقي بر بيانگري آن دلالت دارد. در اخلاق، مسئله بر سر ظرفيت و تواني است كه ازآنجايي به بدن و ذهن انسان متعلق است كه ذهن و بدن بياني از جوهر، و بنابراين درجه‌اي از توان، هستند.