بررسي اثر رابطه كاري بين حسابرسان داخلي و حسابرسان مستقل بر تعهد اخلاقي حسابرسان داخلي در ايران

هدف: هدف تحقيق حاضر بررسي اثر رابطه بين حسابرسان داخلي با حسابرسان خارجي بر روي تعهد اخلاقي حسابرسان داخلي است. حسابرسي يكي از عناصر اساسي در فرآيند اطمينان از صحت و قابل اعتماد بودن گزارش هاي مالي شركت ها است. حسابرسان داخلي و حسابرسان مستقل نقش مهمي در اين فرآيند دارند و برقراري روابط مؤثر بين آنها امري حياتي است. روش: اين تحقيق از منظر فرايند اجرا (نوع داده ها) يك پژوهش كمّي، از منظر نتيجه اجراي آن يك پژوهش كاربردي و توسعه اي، از منظر هدف اجرا يك پژوهش توصيفي (به روش پيمايشي)، از منظر منطق اجرا (نوع استدلال) يك پژوهش قياسي استقرايي و از منظر بُعد زماني يك پژوهش طولي است. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه بوده و براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزارهاي اس.پي.اس.اس. و آموس استفاده شد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه حسابرسان داخلي فعال در ايران بوده و نمونه نهايي مشتمل بر 66 حسابرس داخلي شاغل در بخش مالي و 54 نفر در بخش غيرمالي بود. يافته ها: برقراري روابط موثر بين حسابرسان داخلي و حسابرسان مستقل نقش مهمي در افزايش تعهد اخلاقي حسابرسان داخلي داشته و مي تواند به بهبود فرآيند حسابرسي و افزايش اعتماد عمومي به گزارش هاي مالي شركت ها كمك كند. نتيجه گيري: رابطه كاري مثبت و قوي بين حسابرسان داخلي و حسابرسان مستقل مي تواند به تقويت تعهد اخلاقي حسابرسان داخلي كمك كند و باعث افزايش اعتماد و همكاري بين دو گروه شود و حسابرسان داخلي را تشويق كند تا تعهد اخلاقي بيشتري در انجام وظايف خود داشته باشند. همچنين توجه به ارتباط بين حسابرسان داخلي و حسابرسان مستقل و ترويج همكاري و هماهنگي بين آنها مي تواند به بهبود عملكرد حسابرسان داخلي و افزايش اعتماد استفاده كنندگان از صورت هاي مالي شركت ها شود.