الگوي فضايي ميزان تاب‌آوري كالبدي سكونتگاه‌هاي روستايي شهرستان املش در برابر زمين‌لغزش

در اين پژوهش ميزان تاب‌آوري كالبدي سكونتگاه‌هاي روستايي شهرستان املش در برابر زمين‌لغزش به سه روش تحليل سلسله‌مراتبي، جمع وزني و شاخص هم‌پوشاني بررسي شد و سپس با استفاده از شاخص‌هاي آمار مكاني، الگوي فضايي ميزان تاب‌آوري روستاها تعيين گرديد. بدين منظور از 10 معيار شيب، فاصله از گسل، كيفيت ابنيه، مواد و مصالح، عمر ساختمان، لرزه‌خيزي، زمين‌شناسي، جهت شيب، عرض معابر و ارتفاع به ترتيب اهميت استفاده شد. همچنين از دو روش آماره I موران محلي و تحليل نقاط داغ (G* گتيس-اورد) براي شناسايي الگوها استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميزان تاب‌آوري كالبدي سكونتگاه‌هاي روستايي در مقابل زمين‌لغزش بين تاب‌آوري خيلي كم تا خيلي زياد متغير بوده و روستاهاي با تاب‌آوري خيلي بالا در محدوده شمال شرقي و روستاهاي با تاب‌آوري خيلي پايين در محدوده شمال غربي و در بخش جلگه‌اي و كوهپايه‌اي شهرستان املش قرار دارند. در ناحيه كوهستاني شهرستان نيز روستاهاي با تاب‌آوري كم و متوسط در هر سه مدل موردبررسي قابل‌مشاهده بودند. در اين راستا نتايج آماره I موران محلي بيانگر وجود خوشه بالا - بالا (HH) و پايين - پايين (LL) در شمال شرقي و شمال غربي ناحيه موردمطالعه است كه اين الگوها در روستاهاي ناحيه جلگه‌اي و كوهپايه‌اي نيز پديدار شده‌اند. همچنين وجود نقاط داغ گرم و سرد در شمال شرق و شمال غرب شهرستان به اثبات رسيده و با 3 انحراف معيار مثبت و منفي در سطح اطمينان 99 درصد در ناحيه جلگه‌اي و كوهپايه‌اي نمايان شده‌اند. اكثر روستاهاي شهرستان داراي تاب‌آوري متوسط نسبت به پديده زمين‌لغزش بوده و رفتار تصادفي آن‌ها توسط دو آماره I موران محلي و تحليل نقاط داغ مورد تأييد قرار گرفت. درمجموع نقاط روستاهاي با تاب‌آوري بالا و پايين با الگوي خوشه‌اي بالا - بالا و پايين - پايين I موران محلي و نقاط داغ و سرد G* گتيس-اورد در هر سه مدل تحليل سلسله‌مراتبي، جمع وزني و شاخص هم‌پوشاني منطبق بودند.