پيشگويي تمايل اتصال تعدادي از مشتقات ايماتينيب به‌عنوان مهاركننده‌هاي تيروزين كيناز بر اساس بهينه‌سازي مونت‌كارلو

مقدمه: بيماري لوسمي ميلوئيد مزمن نوعي از سرطان خون است كه به توليد ژن جديدي به نام BCR-ABL منجر مي‌‌شود و حاوي دستورالعمل توليد پروتئين تيروزين كيناز توسط سلول‌هاي غيرطبيعي خون است. داروي ايماتينيب براي درمان اين سرطان استفاده مي‌‌گردد كه با مهار آنزيم تيروزين كيناز BCR-ABL، از تكثير سلول‌هاي سرطاني جلوگيري مي‌‌‌‌كند.مواد و روش ها: به‌منظور پيشگويي تمايل اتصال 555 تركيب از مشتقات ايماتينيب به‌عنوان مهاركنندۀ ABL-BCR تيروزين كيناز، مدل‌سازي رابطۀ كمي ساختار-فعاليت (QSAR) با استفاده از روش مونت‌كارلو انجام‌ شد. داده‌ها به‌صورت تصادفي به چهار سري آموزش، آموزش منفعل، كاليبراسيون و آزمون تقسيم و به‌صورت تصادفي 3 بار تكرار گرديد.يافته هاي پژوهش: نتايج حاصل از سه تقسيم تصادفي، مدل‌هاي قابل‌اعتمادي را براي پيش‌‌بيني مجموعه آزمون‌‌هاي خارجي با ضريب همبستگي (R2) و ‌‌ضريب همبستگي اعتبارسنجي متقاطع (Q2) در محدودۀ 0.8775-0.8575 و 0.7793-0.7620 نشان داد؛ درنتيجه، مدل‌هاي به‌دست‌آمده به شناسايي توصيفگرهاي هيبريدي براي افزايش و كاهش تمايل اتصال (Ki) به‌عنوان مهاركنندۀ BCR-ABL تيروزين كيناز كمك مي‌‌كنند. تفسير مكانيكي مدل به‌صورت گزارشي از توصيفگرهاي كاهنده و افزايندۀ pKi  و همچنين مثال‌هايي از اين توصيفگرها آمده است.بحث و نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌‌دهد كه مدل‌هاي طراحي‌شده مي‌‌تواند در تخمين اثر بيولوژيكي مشتقات ايماتينيب پيشنهادي توسط محققان و متخصصان شيمي دارويي بسيار مؤثر باشد؛ بنابراين، با صرف هزينه و زمان كمتر و پيش از انجام آزمايش‌هاي برون‌تن يا درون‌تن مي‌‌توان آثار بيولوژيك احتمالي آن را پيش‌‌بيني كرد.