تاريخ تحول نظام آموزش سياسي در ايران

آموزش دانش سياسي هر كشور بخشي از ميراث فرهنگي - تمدني آن است. شناخت آن به درك بهتر و اساسي‌تر آن ميراث كمك مي‌كند. يكي از راه‌هاي شناخت آموزش سياسي يك كشور مطالعه تاريخ تحول نظام آموزش سياسي آن است. ساختار نظام آموزشي، مباني و مباحث آموزشي، منابع و امكانات انساني و علمي مطرح در آن حوزه و نيز تحول حوزه‌هاي بالا در بستر زمان موضوعات قابل ‌بحث و تحقيق در اين زمينه است. اگرچه آموزش رسمي (آكادميك) از دوره پهلوي در ايران شروع شده است، ولي براي ريشه‌يابي بهتر مسئله لازم است آموزش‌هاي غيررسمي سياسي كه از دوره قاجار شروع شده نيز مورد بررسي و توجه قرار گيرد. پرسش اصلي پژوهش حاضر اين است كه آيا نظام آموزش سياسي ايران در سده گذشته تحول و تكامل يافته است؟ فرض ما بر اين است كه متأثر از تحولات سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي سده گذشته تحول و تكامل عمده‌اي در نظام آموزش سياسي ايران بروز كرده است. يافته‌ها نشان مي‌دهد در دوره‌هاي بالا در سه حوزه نهادهاي آموزشي، استادان و دانشجويان و دانش‌آموختگان رشته در زمينه اجرايي، علمي و پژوهشي نظام آموزش سياسي تحول اساسي مانند علمي‌تر، مردمي‌تر و كاربردي‌تر شدن رخ داده است. چارچوب مفهومي پژوهش رهيافت واقع‌گرايانه با رويكرد توصيفي-تحليلي با روش تحليل داده‌هاي كيفي گردآوري‌شده تحولات تاريخي نظام آموزش سياسي ايران است. داده‌هاي كيفي با ابزار گردآوري اطلاعات كتابخانه‌اي است.