ارزيابي رويكرد بريتانياي جهاني در دوره پسابرگزيت بر اساس مكتب انگليسي روابط بين‌الملل

هرچند برگزيت به‌عنوان اقدامي در راستاي تمركز بيشتر بر مرزهاي ملي و حاكميت بريتانيا در نظر گرفته مي‌شود، از سوي ديگر برگزيت رويكردهاي جهاني و بين‌المللي بريتانيا را نيز تحت تأثير خود قرار داده است. از نگاه طرفداران برگزيت، خروج بريتانيا عاملي براي انزواي منطقه‌اي يا جهاني بريتانيا نيست، بلكه بر عكس اقدامي در جهت نقش‌آفريني بيشتر و آزادانه‌تر بريتانيا در عرصه‌ سياست جهاني است. بررسي تأثيرات برگزيت بر سياست خارجي بريتانيا بسيار ضروري است. پرسش اصلي اين پژوهش آن است كه در دوران پسابرگزيت رويكرد «بريتانياي جهاني» در سياست خارجي بريتانيا چه تأثيراتي به‌همراه داشته است و آيا اين رويكرد را مي‌توان با نظريه مكتب انگليسي تطبيق داد؟ اساساً پژوهش حاضر ماهيتي نظري و تئوريك دارد، با اين حال از روش تحليلي-توصيفي براي ساماندهي استفاده شده و به‌طور خاص براي تحليل سخنراني‌هاي مقامات بريتانيايي و اسناد دولتي از روش تحليل مضمون بهره‌ گرفته شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد بريتانيا در دوره پسابرگزيت به‌دنبال ترويج كثرت‌گرايي از طريق تعامل با دامنه گسترده‌اي از شركاي خود (از جمله متحدان سنتي و قدرت‌هاي نوظهور) در سراسر جهان است. بريتانيا از اتحاديه اروپا (به‌عنوان يك نهاد ثانويه با عملكرد اقتصادي و اجتماعي) خارج شده است، اما همچنان در موضوع امنيت دسته‌جمعي، نگاهي بنيادين به اتحاديه اروپا دارد. بريتانيا در چارچوب رويكرد «بريتانياي جهاني» قصد دارد در دوران پسابرگزيت در سطح بين‌المللي و جهاني همچنان به‌عنوان يك قدرت بزرگ و پيرو هژمون، به نقش‌آفريني بيشتر بپردازد.