وضعيت حقوقي آوارگان داخلي در حقوق بين الملل

از جمله چالش‌هاي عصر معاصر، جمعيت انبوه آوارگان داخلي است كه به عللي همچون مخاصمات مسلحانه، خشونت‌هاي گسترش‌يافته، نقض‌هاي حقوق بشر، بلاياي طبيعي و انساني و يا اجرايي شدن برنامه‌هاي زيرساختاري و توسعه‌اي، به ناچار از خانه و كاشانه خود آواره گشته و به دنبال سرپناهي امن در داخل سرزمين خود بر آمده‌اند. در حالي كه عبور پناهندگان از مرزهاي بين‌المللي، آنها را از وضعيت حقوقي ويژه‌اي در حقوق بين‌الملل بهره‌مند مي‌نمايد، باقي ماندن آوارگان داخلي در مرزهاي داخلي، برخورداري آنان را از وضعيت حقوقي مشابه با پناهندگان با ترديد مواجه مي‌سازد. مقاله حاضر با مداقه در جايگاه حقوقي آوارگان داخلي در حقوق بين‌الملل به دنبال پاسخگويي به اين پرسش است كه اين گروه از چه وضعيتي در نظام حقوق بين‌الملل برخوردارند. بررسي رويكردهاي مختلف در اين زمينه و واكاوي تعريف اين گروه در پرتو اصول راهنماي آوارگي داخلي سازمان ملل، نشان مي‌دهد كه در حال حاضر آنها از يك وضعيت حقوقي خاص در حقوق بين‌الملل برخوردار نبوده و افزايش تعداد آنها گواهي بر خلاء‌ها و چالش‌هاي حمايتي عمده‌اي است كه بايد در صدد رفع آن برآمد.