تاثير پويايي زنجيره‌تامين بر عملكرد پايدار شركت با قابليت توليد مجدد و تاب‌آوري زنجيره‌تامين

در طي دهه‌هاي اخير با كمياب شدن منابع جهان و همچنين تغيير ديدگاه مشتري به فراتر از محصول و خدمات، شركت‌ هاي توليدي و خدماتي بايد به فراتر از سود اقتصادي محصولات و خدماتشان بينديشند و تمام تلاش خود را براي حفظ اين منابع و بهبود وضعيت كشور و جهان به كار گيرند. پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير پويايي زنجيره تامين بر عملكرد پايدار شركت با نقش ميانجي قابليت توليد مجدد و تاب آوري زنجيره تامين انجام شده است. جامعه آماري پژوهش شركت‌ هاي كوچك و متوسط فعال شهرك صنعتي سپيدرود رشت در نظر گرفته شده است. داده ها از  48 شركت از طريق پرسشنامه طيف ليكرت 5 گزينه‌اي جمع آوري شد و با استفاده از روش حداقل مربعات جزئي مدل‌سازي معادلات ساختاري، فرضيه هاي پژوهش مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج آماري پژوهش نشان داده است كه پويايي زنجيره تامين بر قابليت توليد مجدد و تاب‌ آوري زنجيره تامين موثر است. همچنين قابليت توليد مجدد بر عملكرد پايدار شركت و تاب‌ آوري زنجيره تامين اثر مثبت دارد. تاب آوري زنجيره تامين بر عملكرد پايدار شركت مستقيم و غيرمستقيم از طريق قابليت توليد مجدد و پويايي زنجيره تامين اثر مثبت دارد. در اين مقاله نقش مستقيم پويايي زنجيره تامين بر عملكرد پايدار شركت، تاييد نشد. بنابراين نتيجه مي ‌شود كه شركت ‌هاي كوچك و متوسط در راستاي بهره ‌برداري از فرصت ‌هاي عملكرد پايدار، بايد محرك‌ هاي پويايي زنجيره تامين را مد نظر قرار داده و زمينه توسعه عملكرد پايدار شركت را با استفاده از پويايي زنجيره تامين به ‌صورت غيرمستقيم از طريق قابليت توليد مجدد و تاب ‌آوري زنجيره تامين فراهم آورند.