عوامل توسعه نيافتگي نواحي مرزي(مطالعه موردي: شهرستان هاي مرزي استان كرمانشاه)

مقدمه:  برنامه ريزي براي توسعه مناطق محروم و غير برخوردار  به علت جايگاه شان در توسعه و امنيت در بسياري از كشورها ازجمله ايران به ويژه مناطق مرزي كرمانشاه ضرورت تام يافته است.هدف:  هدف تحقيق بررسي عوامل توسعه نيافتگي نواحي مرزي در شهرستان هاي مرزي استان كرمانشاه است.روش شناسي:  اين پژوهش به لحاظ روش توصيفي- تحليلي و به لحاظ هدف توسعه اي كاربردي مي باشد. روش گردآوري اطلاعات به دو صورت كتابخانه اي و ميداني مي باشد كه از ابزارهاي مصاحبه و پرسشنامه جهت جمع آوري داده ها و جهت تجزيه و تحليل داده ها از نرم پ افزار  SPSSاستفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل خبره هاي محلي در زمينه مطالعات مرزي و مديران ارشد استان و نواحي مرزي كرمانشاه مي باشد، كه با استفاده از نمونه گيري هدفمند 350 نفر از بين آنها انتخاب شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  اين تحقيق در شهرستان هاي مرزي استان كرمانشاه انجام شده است.يافته ها و بحث:  نتايج به دست آمده حاكي از اين است كه مناطق مرزي ازلحاظ برخورداري در وضعيت محروم قرار دارند و همچنين از ظرفيت هاي اين مناطق به نحو درستي استفاده نشده است. علل و ريشه هاي توسعه نيافتگي استان با توجه به ماهيت و نوع ارتباطشان در چهار دسته بندي كلي «عوامل اجتماعي- فرهنگي »، «عوامل سياسي ايدئولوژيك و امنيتي»، « جنگ و پيامدهايش» و در نهايت «عوامل مربوط به دولت و مديريت توسعه» قابل شناسايي هستند.نتيجه گيري: ريشه اي ترين علل وضعيت كنوني استان را مي توان در نظام معيشتي عشايري، جنگ تحميلي،  نگرش تاريخي تساوي اقتدار با امنيت و تسلط نگرش ايدئولوژيك به جاي شايسته سالاري در انتصابات و مهمتر از همه وجود انواع «اختلالهاي ارتباطي» در سطوح مختلف در استان جستجو كرد. تعدادي از عوامل از جمله نظام معيشتي، جنگ تحميلي و بينش تساوي اقتدار با امنيت هر چند آثارشان كاملاً از بين نرفته اما اكنون خود آن ها به عنوان عامل تداوم اثرات، ديگر نقش جدي و موضوعيتي ندارند. اما بقيه عوامل ياد شده، بويژه انواع اختلال هاي ارتباطي در سطوح مختلف همچنان نقش بازي مي كنند.