پتانسيل‌هاي گردشگري در توسعه كارآفريني زنان روستايي(مطالعه‌ موردي: زنان روستاي وكيل‌آباد اردبيل)

مقدمه:  امروزه گردشگري روستايي يكي از فعاليت‌هايي است كه به دليل تنوع در مشاغل مي‌تواند زمينه اشتغال و توسعه كارآفريني زنان روستايي را فراهم كند. آن‌ها به‌راحتي مي‌توانند در كنار فعاليت‌هاي روزمره خانگي خود به فعاليت زمينه گردشگري بپردازند.هدف:  هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه كارآفريني زنان روستايي و گردشگري و نهايتاً ميزان اثرگذاري آن‌ها مي‌باشد.روش شناسي:  اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت، توصيفي – تحليلي است كه براي جمع‌آوري اطلاعات از روش اسنادي– ميداني (پيمايشي) استفاده شده است. جامعه‌ آماري تحقيق زنان روستاي سردابه به تعداد 407 نفر مي‌باشد كه از طريق جدول مورگان و جرسي تعداد 200 نفر به عنوان نمونه آماري تعيين حجم شده و سپس به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده از آن‌ها پرسشنامه جمع‌آوري شده است. در اين تحقيق به منظور تجزيه و تحليل اطلاعات از مدل حداقل مجذورات جزئي در نرم‌افزار Warp-pls استفاده شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش: در اين پژوهش روستاي گردشگري سردابه اردبيل با توجه به پتانسيل بالاي گردشگري و داشتن شرايط مناسب براي كارآفريني زنان روستايي به عنوان نمونه مورد مطالعه قرار گرفته است.يافته ها و بحث: نتايج تحقيق نشان داد كه هر چهار فرضيه اصلي تحقيق مبني بر اينكه بين كارآفريني گردشگري زنان روستايي با صنايع‌دستي، خدمات، محصولات توليدي و آداب و رسوم رابطه معنادار و مستقيم وجود دارد. در مورد اثرگذاري آن‌ها هم مي‌توان گفت كه تنها اثرگذاري دو عامل محصولات توليدي و آداب و رسوم، از نظر آماري معنادار مي‌باشد. در نتيجه رشد و توسعه اين مؤلفه‌ها مي‌تواند منجر به رونق كارآفريني زنان روستايي و برعكس رونق كارآفريني زنان باعث رشد گردشگري روستايي شود.نتيجه گيري: مي‌توان گفت بين دو متغير كارآفريني زنان و گردشگري روستايي رابطه متقابل و مثبت برقرار است براي بهبود كارآفريني گردشگري زنان روستاي وكيل‌آباد اردبيل بايستي روي اين دو عامل تمركز بيشتري شود.