حرف تعريف، نشانه مفعولي و تكواژ جمع در گويش لري بالاگريوه

مقاله حاضر به توصيف سه ويژگي صرفي حرف تعريف، تكواژ جمع و نشانه مفعولي در گويش لري بالاگريوه اختصاص دارد. اين پژوهش رويكردي توصيفي-تحليلي به سه مقوله مذكور دارد و براي جمع آوري داده ها با گويشوران لر مصاحبه هايي انجام گرفته است. تكواژ هاي جمع در اين گويش به‌ صورت - yɑ و ʊ هستند و شباهت هايي با تكواژ هاي‌ها و -ان در فارسي وجود دارد. تكواژ -en يا -n در لري بالاگريوه نشانه مفعول است و ويژگي هاي خاصي را در تركيب نشان مي دهد كه از آن جمله مي توان به تركيب آن با صفات ملكي در حالت جمع و نه مفرد اشاره كرد. نكره در لري بالاگريوه با ɪ و در حالت صفتي با ɜː بيان مي شود در حالي كه معرفه با -ke به‌كار رفته و در حالت صفتي به همراه -e به‌كار مي رود. تكواژ معرفه -ke بيشتر بيانگر دانش مشتركي است كه گويشوران از قبل به اشتراك گذاشته اند در حالي كه معرفگي با -e به اسمي بازمي گردد كه هم اكنون قابل مشاهده است و يا هم اينك با آن آشنا شده اند. ساخت معرفه و نكره در لري بالاگريوه كاملاً از صورتهاي فارسي متمايز است.