مفهوم و آثار حقوقي تجاري سازي ميادين نفت ‌و گاز

تجاري سازي ميادين نفت‌ و گاز، حلقه‌ اتصال مرحله‌ اكتشاف به توسعه، توليد و پايان بخش ريسك IOC است. اثبات آن، موجب ادامه‌ قرارداد و بازپرداخت سرمايه گذاري و عدم اثباتش، بدون بازپرداخت هزينه ها، به پايان قرارداد مي انجامد. وجود ابهام در مفهوم تجاري سازي و شباهت آن با مفاهيم مشابه ازجمله تجاري بودن ميدان يا توليد تجاري، مي تواند منشأ اختلاف در آينده شود. نسبي بودن مفهوم تجاري سازي باتوجه به ميادين داخلي و مشترك، ميادين نفتي و گازي و ميادين ساحلي و فراساحلي به اين ابهام دامن مي‌زند. ازاين‌رو ارائه‌ تعريفي جامع، شفاف و كاربردي از تجاري سازي ميدان و ملاك‌هاي آن ضروري است. فرايند تجاري سازي ميدان، افزون‌بر اثبات معيارهاي فني و اقتصادي، نيازمند رعايت تشريفاتي است. تحقق اين شرط فني- اقتصادي با رعايت تشريفات، آثار حقوقي متعددي به‌دنبال دارد كه بي‌گمان بر منافع و تعهدات طرفين اثرگذار است. اين مقاله با رويكردي توصيفي- تحليلي در راستاي شناخت مفهوم و آثار حقوقي تجاري سازي ميادين نفت‌ و گاز نگارش يافته است.