مقايسه اثربخشي آموزش مداخله‌اي تفكر رياضي و تمرين تعادلي دوگانه بر كاركردهاي اجرايي دانش آموزان داراي ناتواني يادگيري رياضي

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي و مقايسه اثربخشي آموزش مداخله‌اي تفكر رياضي و تمرين تعادلي دوگانه بر كاركردهاي اجرايي دانش آموزان داراي ناتواني يادگيري رياضي انجام شد. ; روش‌شناسي: جامعه آماري متشكل از تمامي دانش آموزان با تشخيص اختلال يادگيري رياضي در سال تحصيلي 1402-1401 بود. با روش نمونه گيري هدفمند، 45 دانش آموز انتخاب و در دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل به طور تصادفي جايگذاري شدند. ابزار بكار رفته در اين پژوهش آزمون استاندارد رياضي كي مت (1976)، آزمون بينه سيمون (2003) و آزمون كارت‌هاي ويسكانسين (2006) بود. در مرحله پيش آزمون تمام اعضاي نمونه اين آزمون‌ها را انجام دادند و در ادامه اعضاي گروه‌هاي آزمايش مداخله موردنظر را دريافت كردند و اعضاي گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نداشتند. داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر تحليل شدند. ; يافته‌ها: يافته‌ها نشان دهنده اثربخشي معنادار مداخلات انجام شده بر بهبود كاركردهاي اجرايي در اعضاي گروه‌هاي آزمايش بود. همچنين آزمون‌هاي تعقيبي نيز نشان داد كه تكاليف تعادلي دوگانه در حافظه فعال و انعطاف پذيري اثربخشي بيشتري داشته‌اند. ; نتيجه‌گيري: اين يافته‌ها مؤيد اين واقعيت هستند كه ارائه آموزش‌هاي مبتني بر تفكر و تمركز بر تمرينات تعادلي دوگانه در رفع مشكلات آموزشي دانش آموزان با اختلال يادگيري رياضي به عنوان يك روش مداخله‌اي سودمند محسوب مي‌شود.