تعيين بهترين تابع توزيع احتمال براي برآورد بارش فصل رشد برنج در مناطق عمده برنج كاري كشور

بارش عليرغم تأمين آب داراي نقش‌هاي متعدد و متضادي در طول دوره زراعت برنج است و انتخاب مناسب توزيع احتمال رخداد آن گام مهمي در برنامه‌ريزي مديريت منابع آب و تنظيم تقويم كشت و كاهش خسارت در شالي‌كاري است. در پژوهش حاضر، براي تعيين مناسب‌ترين توزيع‌هاي احتمال بارش در طول فصل رشد برنج، از داده‌هاي 8 ايستگاه سينوپتيك سواحل جنوبي درياي خزر شامل ايستگاه‌هاي آستارا، بندر انزلي، رشت، رامسر، بابلسر، قراخيل، نوشهر و گرگان با طول دوره آماري 30 ساله (1991-2020) استفاده شد. پس از كنترل كيفيت و همگن‌سازي داده‌ها، توزيع‌هاي برنولي-لوگ نرمال، برنولي-ويبول و برنولي-گاما بر داده‌هاي بارش در مقياس‌هاي زمان روزانه (در پنجره‌هايي به طول سه روز بدون همپوشاني) و همچنين طول فصل رشد برنج برازش داده شدند. براي شناخت مناسب‌ترين توزيع از آزمون نيكويي برازش كلموگروف-اسميرنوف (K-S) و شاخص آكائيك (AIC) استفاده شد. نتايج به‌دست‌آمده نشان داد توزيع برنولي-گاما مناسب‌ترين توزيع احتمالاتي براي برآورد بارش فصل رشد برنج در سواحل جنوبي درياي خزر است. پس از توزيع برنولي-گاما، توزيع برنولي-ويبول به‌ويژه براي ايستگاه نوشهر واقع در بخش مركزي استان مازندران برازش بهتري را نشان داد. يافته‌هاي اين تحقيق مي‌تواند در كمي سازي ميزان انتظار و ريسك ناشي ازبارش در مقاطع زماني مختلف فصل رشد برنج بكار گرفته شود.