مدل‌سازي معادلات ساختاري براي تبيين رابطهٔ بين خوش‌بيني، تاب‌آوري و تنظيم شناختي هيجاني با بهزيستي روان‌شناختي در دانشجويان داراي نشانه‌هاي اختلال شخصيت مرزي

زمينه و هدف: اختلال شخصيت مرزي الگوي فراگير بي‌ثباتي در روابط بين‌فردي، عواطف، تكانشگري و رفتار خودكشي است كه در اوايل بزرگسالي آغاز مي‌شود و در زمينه‌هاي گوناگون خود را نشان مي‌دهد. هدف پژوهش حاضر، مدل‌سازي معادلات ساختاري براي تبيين رابطهٔ بين خوش‌بيني، تاب‌آوري و تنظيم شناختي هيجاني با بهزيستي روان‌شناختي در دانشجويان داراي نشانه‌هاي اختلال شخصيت مرزي بود.روش‌بررسي: روش پژوهش تحليلي و طرح پژوهشي همبستگي از نوع مدل‌سازي معادلات ساختاري بود. جامعهٔ آماري پژوهش را ۱۸۵۰۰ دانشجوي دانشگاه علامه طباطبائي در سال تحصيلي ۹۸-۱۳۹۷ تشكيل دادند. نمونهٔ اين پژوهش شامل ۵۵۴ نفر از دانشجويان (۳۶۱ زن و ۱۹۳ مرد) بود كه با روش نمونه‌گيري هدفمند غربال و انتخاب شدند. آزمودني‌ها مقياس بهزيستي روان‌شناختي (ريف، ۱۹۸۹)، مقياس تاب‌آوري كانر-ديويدسون (كانر و ديويدسون، ۲۰۰۳)، مقياس اختلال شخصيت مرزي (جكسون و كلاريج، ۱۹۹۱)، پرسش‌نامهٔ خوش‌بيني (شي‌ير و همكاران، ۱۹۹۴) و پرسش‌نامهٔ تنظيم شناختي هيجان (گارنفسكي و كرايج، ۲۰۰۶) را تكميل كردند. تحليل داده‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و مدل‌سازي معادلات ساختاري در نرم‌افزارهاي SSPS نسخهٔ ۲۳ و LLISRE نسخهٔ ۸٫۸۰ صورت گرفت. سطح معنا‌داري براي همهٔ آزمون‌ها ۰٫۰۵ لحاظ شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد، اثر غيرمستقيم خوش‌بيني (۰٫۰۴۲=p، ۰٫۰۷۲=β) و تاب‌آوري (۰٫۰۰۱=p، ۰٫۲۷۷=β) بر بهزيستي روان‌‌شناختي ازطريق تنظيم شناختي هيجاني مثبت، معنادار بود؛ همچنين اثر غيرمستقيم خوش‌بيني (۰٫۱۲۶=p، ۰٫۰۱۱=β) و تاب‌آوري (۰٫۱۸۷=p، ۰٫۰۰۶=β) با بهزيستي روان‌شناختي ازطريق تنظيم شناختي هيجاني منفي، غيرمعنادار بود. همچنين شاخص‌هاي برازش همگي در سطح مناسبي بودند (۰٫۹۳=NFI، ۰٫۹۴=CFI، ۰٫۹۲=GFI، ۰٫۹۰=AGFI، ۰٫۰۶۴=RMSEA). نتيجه‌گيري: باتوجه به يافته‌ها نتيجه گرفته مي‌شود، نقش ميانجي تنظيم شناختي هيجاني مثبت در ارتباط بين خوش‌بيني و تاب‌آوري با بهزيستي روان‌شناختي معنا‌دار است.