تعيين اثربخشي درمان متمركز بر شفقت بر رشد پس از سانحه و اضطراب مرگ در زنان مبتلا به سرطان پستان

زمينه و هدف: سرطان يكي از بيماري‌هاي مزمن، مخرب و پيش‌رونده است كه فشار زيادي را بر بيمار، خانواده و جامعه تحميل مي‌كند. تشخيص و درمان اين بيماري با مشكلات روان‌شناختي زيادي همراه است. پژوهش‌ حاضر با هدف اثربخشي درمان مبتني‌بر شفقت بر رشد پس از سانحه و اضطراب مرگ در زنان مبتلا به سرطان انجام شد.روش‌بررسي: روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون همرا ه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماري را تمامي زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه‌كننده به بيمارستان آراد شهر تهران تشكيل دادند كه در سه‌ماههٔ اول سال ۱۳۹۸ مراجعه كردند و داراي پروندهٔ پزشكي بودند. از اين جامعه سي نفر به‌شيوهٔ نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به‌روش تصادفي در گروه آزمايش و گروه گواه (هر گروه پانزده نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش در هشت جلسهٔ نوددقيقه‌اي روش شفقت‌درماني (گيلبرت، ۲۰۰۹) را دريافت كرد و براي گروه گواه آموزش ارائه نشد. جمع‌آوري داده‌ها براساس پرسش‌نامهٔ جمعيت‌شناختي، پرسش‌نامهٔ رشد پس از سانحه (تدسچي و كالهون، ۱۹۹۶) و مقياس اضطراب مرگ (تمپلر، ۱۹۷۰) انجام پذيرفت. تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۲ صوررت گرفت. سطح معناداري آزمون‌ها ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد، با كنترل اثر پيش‌آزمون در پس‌آزمون بين بيماران مبتلا به سرطان پستان (گروه آزمايش) و گروه گواه در متغيرهاي رشد پس از سانحه و اضطراب مرگ تفاوت معنا‌داري وجود داشت (۰٫۰۰۱ p). ميزان تأثير در متغير رشد پس از سانحه ۰٫۸۲۵ و در متغير اضطراب مرگ ۰٫۷۱۷ بود.نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش نتيجه گرفته مي‌شود، درمان مبتني‌بر شفقت بر افزايش رشد پس از سانحه و كاهش اضطراب مرگ در زنان مبتلا به سرطان پستان مؤثر است.